« april 2010 | Hoofdmenu | juni 2010 »
Geplaatst om 17:01 | Permanente link | Reacties (9) | TrackBack (0)
De trip naar China begon zaterdagochtend om 9 u met de auto richting Zaventem. ' Zijn we er al mama ? ( klaverblad Lummen,ahum). Om 13.50 u stipt met Hainan Airlines naar Beijing, een vlucht van 9 uur. Luxueuze zetels, ieder een eigen tv'ke ( Bei al tevreden voor 100 %), veel plaats...alles om de vlucht zo aangenaam mogelijk te maken. Zo zin in een 'napppeke' maar alleen zat er langs mij een tetterende kleuter van 4 jaar. Bei is er ( alweer ) in geslaagd de HELE vlucht naar Beijing wakker te blijven (ze heeft ongeveer 345 X gevraagd of we er al waren) maar 10 minuten voor de landing besloot ze alsnog te nappen...GRRRRRRR. Resultaat : geen buggy bij, slepen met 3 koffers, een Bei die je moet dragen én handbagage en laptop én prinssestrolley ( die Bei eigenlijk zelf ging dragen). Gu Wanyu stond ons op te wachten en bracht ons naar een caffeetje waar we van 6 u 's morgens tot 11.30 u gevochten hebben tegen de slaap. Ttz Jos en ik want Bei lag languit riant te knorren op een bankje. Om 12.40 u onze vlucht naar Hunan en uiteindelijk waren we rond 16 u in ons hotel! En inderdaad ( speciaal voor Jan & Terry en Henri & Tamara ) het is de moeite!
Moet ik nog wat meer details over het hotel vertellen? Of zullen we maar direct naar het moment van het jaar gaan?
Onze gids (wiens naam te moeilijk is om me direct te herinneren), een jonge vlotte en totaal ZEN - Chinees kwam ons vanmorgen om 10.00 u ophalen.Eerst naar de bank ( maar die lag vlak langs het CCAA-kantoor) en dan naar het derde verdiep. Onze gids had ons al verteld dat het een rustige dag was, vanmorgen een 4tal kindjes en namiddag 5 kindjes. We namen plaats in de 'overdrachtszaal' en Jos ging met de gids de donatie in orde brengen. Daar zaten wij dan, Bei en ik,wachtend op een bankje. Ik moet zeggen dat ik totaal niet zenuwachtig was, ik vermoed dat onze ZEN-gids me wat be-ZENd had. Er zaten nog 3 andere koppels te wachten en plots hoorden we 'ping' ( = geluid van de lift ) en wandelt er een chinees jongentje binnen met begeleider! Hij was zo schuw en verlegen maar o zo schattig! Het bleek het zoontje te zijn van het koppel wat langs Bei en mij zat. OOOOOOOOOOO toen verdween ZEN plots voor EMO'S!!! De tranen rolden over mijn wangen terwijl ik daar als observant naar een overdracht zat te kijken. Totdat plots ' PING' opnieuw de lift open gaat en een dame met een slapend jongentje op haar arm binnenkomt en net achter haar loopt Jos. Ik doe teken' YUXI!!!!'. Inderdaad, in een geel pyjama-achtig ( en veel te warm ) outfitje lag hij zalig te slapen op de arm van zijn begeleidster.
Bei, zeer curieus naar haar broertje, ging al eens piepen ' ja mama Yuxi slaapt'. De begeleidster gaf Yuxi over aan mij en hij werd stilletjes wakker. Hij liet het zich allemaal welgevallen en nu 3 minuten had Bei al een glimlach op zijn gezichtje ( hij heeft kuiltjes in zijn wangen! ) getoverd! Hij was er rustig, goedgezind en begon onmiddellijk met Bei te spelen. Hij kan brabbelen en kreten laten ( net zoals Bei deed) en geniet precies van alle nieuwe dingen om hem heen. Nog even wat papieren in orde gemaakt in het CCAA-lokaal ( waar de airco stuk was en je jezelf dus echt voelt smelten) en dan SHOPPEN! Een buggy, schoentjes, pampers, melk...en alles wat mama niet had meegenomen maar wat je in China ook kan kopen ( dit speciaal voor andere KA die niet geloven in het marktaanbod van China wb babybenodigdheden).
In het hotel hebben broer en zus op bed zitten spelen en Yuxi kan speelgoed weggooien als de beste! Hij heeft werkelijk zitten schaterlachen met Bei. Bei geniet met volle teugen van haar 'grote' zusterschap! Hij kan ranzendsnel kruipen, rechtstaan en wilt niet dat je hem helpt met drinken geven. Zijn blik geeft duidelijk weer ' IK KAN DAT ZELF!'. Zijn eerst kaka-pamper hebben wij ook al gehad en eten loopt ook vlotjes. Zijn begeleidster zei trouwens dat Yuxi graag at ' appel, koekjes en snoep!'. Onze gids gaf ons toch de raad dat laatste niet te vaak te geven, haha.
Yuxi en Bei zijn ook al samen in bad geweest en dat was een heus spetterfestijn! Nu ligt onze Wauters Junior te knorren in zijn bedje, zo schattig! En onze Bei heeft eindelijk ook de slaap gevonden!
Kortom, gotchaday 31/05/2010 was een mooie overdracht, bij de eerste blik op dat heerlijke snoetje waren Jos,Bei en deze trotse mama helemaal verloren! En ook nu zegt ons gevoel weer dat dit gewoon voorbestemd is! En het klinkt misschien erg raar maar na een halve dag lijkt het nu alsof hij altijd al bij ons is geweest!
Tot morgen, fiere papa Jos zat dadelijk nog wat foto's erbij!
Geplaatst om 15:39 | Permanente link | Reacties (11) | TrackBack (0)
De allerbeste kleuterjuf van de hele wereld kan je vinden in ...OPGLABBEEK!
Toen ik Bei vanmiddag van school ging halen en Juf An haar bende kleuters kwamen aangehuppeld...hadden ze allemaal een chinese vlag op hun wang! Bei zelf had ook nog een chinees karakter op haar andere wang en een vlag vast met aan één zijde 'België' en aan de andere zijde ' China' ( dixit Bei herself). Daar stond ik weer...met vreugdetranen in mijn ogen. En ik hoorde andere kleuters heel enthousiast vertellen tegen hun mama's ( die zich afvroegen wat dat op de wang van hun spruit was) dat Bei een broertje ging halen in China.
Thuis bleek dan nog dat de juf een mooie brief had geschreven voor Bei,mama en papa...Jolei, weer ne zakdoek! En er zullen er nog veel volgen de komende dagen, maar zoals Bei zegt ' het zijn vreugdetraantjes hé mama'.
Geplaatst om 19:19 | Permanente link | Reacties (4) | TrackBack (0)
Nog maar 2 keer slapen en wij vertrekken richting China! Hoewel het niet mijn geboorteland is, voelt het zo wel. Ik voelde me zo 'thuis' in dat land vorige keer en niet alleen omdat de chinezen dezelfde lengte hebben als mij...
Bei vindt het echt geweldig dat ze gaat naar het land waar ze geboren is. Als een kleine wijsneus zei ze ' mama nu ga je eindelijk zien waar ik geboren ben'. Zo een uitspraken zetten de watervallen open en dan zegt onze dame ' mama, zijn dat vreugdetraantjes?'. Prachtig toch!
De koffers zijn bijna klaar. Morgen nog traditiegetrouw fritten eten en zaterdag zijn we ribbedebie!
Tot slot nog dikke proficiat aan Alison en Rachel met de toewijzing van hun zoontjes! Geniet ervan dames want dit zijn echt memorable dagen/weken/maanden!
Geplaatst om 20:50 | Permanente link | Reacties (3) | TrackBack (0)
De slaap-teller wordt elke dag nauwkerig bijgehouden door grote zus Bei! Ik denk dus dat we wb voorbereiding voldoende aandacht geschonken hebben aan de grote veranderingen die haar te wachten staan! Lief en sociaal - zoals onze meid is- heeft ze zelf al beslist dat ze op een ander plekje aan de tafel gaat zitten als Yuxi er is. Nu zit Bei tussen mama en papa maar ' mama dan mag Yuxi hier zitten en ga ik wel langs papa zitten. Dat vind je toch niet erg ?'. Slik, traan...
Ondertussen hebben wij ook een super-onthaalmoeder gevonden en kunnen we dat ook weer met een gerust gemoed van onze to-do-lijst vinken.
Een dikke proficiat aan Cindy en Mario die ook een toewijzing kregen van een super schattige zoon! Mijn duimen blijven wel nog een tijdje in de hoogte want er zijn nog een aantal koppels die hopelijk ook snel dat éne telefoontje mogen verwachten! Katja, Alison,Rachel en Angelique mag het snel jullie beurt zijn!
Oeps, gisteren kreeg ik een bijna- hartaanval. In mijn mailbox zat een mailtje met ' opties vlucht China'. Kleine seconden van stress voor het openen dat de reis op één of andere manier niet zou doorgaan...Gelukkig was het enkel de melding dat wij een uurtje later zullen landen op 17 juni nl om 6.20 u ipv 5.30u. Voor ons maakt het natuurlijk geen verschil. Wél voor het welkomstcomité!
Geplaatst om 12:49 | Permanente link | Reacties (1) | TrackBack (0)
Mijn nestdrang-gen is geactiveerd! Tja, wie denkt dat dit enkel aan zwangere dames is besteed heeft het grandioos mis! Ook bij Bei kreeg ik nestdrang-aanvallen en vandaag - op moederdag - is het gen ook weer toegeslagen!
Na een mooi en heerlijk ontbijt en het privilege om eens uit te slapen, kreeg ik mooie kadootjes! Toch heerlijk om eens verwend te worden!
In ieder geval, de badkamer is een pareltje! Sien en Maria zouden het absoluut niet beter kunnen! Er is geen gram vuil meer te bespeuren, nada,nothing! Alles blinkt!
Over drie weken zitten wij In China! Het lijkt nu zo onwaarschijnlijk en ik heb al allerlei scenario's in mijn hoofd afgespeeld rond de overdracht. Hoe zal Yuxi reageren? Gaat het relax gaan of is het een chaotische overdracht? Hoe zal onze Bei reageren? Zal ik ditmaal ook weer heel hard mijn best moeten doen om geen traantje te laten? Spannend!!!!!
Er werd nog een update gevraagd maar nog niet verkregen. Het zou natuurlijk pure verwennerij zijn want we hebben al een update gehad! Twee updates zou pure luxe zijn! Zou die vulkaan dan nu eindelijk eens gaan slapen...
Geplaatst om 12:19 | Permanente link | Reacties (0) | TrackBack (0)
