De laatste schooldag hebben wij achter de rug! En onze Beibei viel dan ook pardoes in slaap na school...Maar na een power-nap van een uurtje waren de batterijen weer opgeladen! En van nekpijn was geen sprake. Chinese soepelheid zullen we het maar noemen.
Het zal raar zijn, een hele zomervakantie thuis met mijn 2 chineesjes.Raar maar natuurlijk wel ontzettend leuk! En dan besef ik plots dat ik exact drie jaar geleden al een drietal weekjes het werk had hervat na de thuiskomst van Bei in maart 2007...Wat vliegt de tijd! Drie jaar later gezegend met 2 prachtige kinderen! Wat wil een mens nog meer?
Ondertussen zijn we al enkele dagen dokter-consultvrij! Yuxi bleek dus wel een aantal niet-gewilde parasieten Giardia Lambia ( ofzoiets ) te hebben meegebracht. Ik noem het gewoon de Lambada-parasiet. Niets ernstigs en een courant parasietje in crèches en dus ook weeshuizen. Na , en ik citeer Gillis, ' medicatie die niet vies is maar verschrikkelijk vies' zijn we dus hopelijk met zijn allen van onze medereizigers verlost.
Yuxi en Bei zijn ondertussen 2 handen op één buik! Het is zo mooi om te zien hoe de brusjesliefde elke dag groter en groter wordt! Ze kunnen elkaar in ieder geval niet meer missen! Ik heb een paar mooie foto's naar het weeshuis gemaild zodat de nannies en de nainai's kunnen zien dat hun Xixi zich erg goed genesteld heeft in zijn nieuwe familie!
En om vandaag vooral onze chineesjes content te stellen had mama paëlla gemaakt ( lees : opgewarmd). Geen succes...Rijst is even taboe blijkbaar.Maar mama en papa hebben het zich toch laten smaken :-).
En zodra onze zoon buiten is, is het schommeltijd! Hoe hoger ,hoe beter!
Stappen dat wilt hij ook de hele dag...aan de voetzetting moet wel nog wat gewerkt worden.
Vandaag ben ik ook begonnen aan mijn adoptieboek. Een heerlijk boek hoewel je hier en daar toch wat aanpassingen moet doorvoeren. Het is -natuurlijk- een nederlands boek en dus ook vanuit dat standpunt geschreven. Veel is reeds voorgedrukt dus ' Schiphol' , ' de procedure van screening ed' is niet idem dito met de onze. Dus wat plak- en knipwerk ( waar ik zo een hekel aan heb). En de tip is om hier zo snel mogelijk aan te beginnen want anders ben je toch wel heel wat details verloren...Of een dagboekje bijhouden in China zelf. Dat heb ik deze reis ook gedaan.
Vanaf volgende week worden hier weer massa's zakdoeken gewassen. Mario & Cindy vertrekken immers naar China om hun zoon Longdan te gaan omarmen! Heerlijk!!!
Dag mama Bei en Yuxi,
Vanmiddag hoorde ik op de speelplaats jullie webverhalen en geboeid door adoptieverhalen kon ik het niet laten even te komen lezen hoe fantastisch jullie dit doen. Een hele dikke proficiat met jullie zoontje en broertje. Wij wensen jullie alle geluk van de wereld toe en dat Yuxi snel en vooral goed gehecht mag zijn aan zijn fiere mama en papa en grote zus.
Proficiat van mama Bette (klasje Bei)
Geplaatst door: Karen Beckers | 29-6-10 om 22:27
hoi maryse en co
je ziet al goed hoe tevreden kleine keizer yuxi is wat wil je ook met zo n leuke warme familie tot gauw josiane ps selian wil ook zo n chinakindje...
Geplaatst door: josiane | 30-6-10 om 11:57
Dank u Maryse, en we hopen dat we een even mooi en ontroerend verhaal mogen beleven als jullie. :-)
Geplaatst door: Cindy | 1-7-10 om 15:52