Vanmorgen om 9 u paraat voor een uitstapje naar ' de oude stad' of een hutong ( de meeste hutongs zijn platgegooid voor hotels, winkelcentra of wat dan ook op te zetten). Yuxi was niet in optima forma. 's Nachts nog wat koorts gemaakt, 's morgens wou hij wel wat eten maar een ' stopje' was echt wel nodig. We waren er echter wel van overtuigd dat Yuxi beter ne doodoo in zijn buggy kon doen dan in de airco-kamer. Onze ZEN-Jacky had ons in Changsa al gewaarschuwd de airco NOOIT onder de 25-26 ° te zetten omdat de kindjes dit niet gewend zijn en gemakkelijk ziek worden ( twee koppels die er de week voor ons waren hadden dat wel gedaan met erg zieke kids tot gevolg). We zetten onze airco dus nooit hoog ( of moet ik nu zeggen laag ? ) op. Puffen doen we dus goed :-).
Enfin, sjaffel sjaffel door de Hutong waar ik me best nog veel van kon herinneren. Vorige keer op een riksja ( geen idee of dit de juiste schrijfwijze is ) met Mieke,Gerry & Nina. Dit keer te voet onder de leidende hand van Wanyu. Bei die om de 5 meter haar klassieker naar boven haalde ' ik riek hier iets vies'. In ieder geval, tenzij er echt iets met mijn geheugen is, ik vond dat er ( in vergelijking met 3 jaar geleden ) al enorm veel gemoderniseerd was. Je kon enkel een erg gemoderniseerde ' woning' in de hutong bezoeken en dit tegen betaling...Drie jaar geleden hebben wij zo een echt armzalig 'huisje' bezocht maar volgens Wanyu was dit nu niet meer mogelijk. Tja en zo een Hutong is van alles voorzien. Bloedserieus zei Wanyu op een bepaald moment ' et voila, ici les maisons des dammes de plaisir'. Verder enorm veel restaurantjes, bars, een tattoo-bar ( ???), Karaoke-bar...Ofwel lag het aan tour die we gemaakt hebben maar 3 jaar geleden maakte het geheel veel meer indruk op mij. Eerlijkheidshalve hebben wij de tour wel gehalveerd omdat Yuxi zijn temperatuur weer de hoogte in ging ( en ook omdat wij wilden voorkomen dat Wanyu hem helemaal ging induffelen = wat de chinezen bij koorts doen...).
Een wisselbadje op de kamer en het ging alweer wat beter. Toch even onze hulplijnen ingeschakeld ( wat niet altijd evident is op ne zaterdag, Yuxi is dus op dat vlak solidair met Bei nl ziek worden IN een weekend ). bedankt aan mijn lieve sissie Anouk en de lieve apothekeres An voor hun snelle en duidelijke uitleg !
Na een namiddagje nappen van de heren Wauters en een zwempartij van de dames Wauters, ging het Yuxi toch al wat beter. Om hem zeker voldoende water te laten drinken heeft hij samen met Bei zout chips gegeten ;-). Ik heb geen idee of het medisch noch pedagogisch verantwoord is maar het hielp. Yuxi zijn waterpeil is weer op opgekrikt! En verder hebben wij voor de X ste keer een chinese maaltijd achter de kiezen. Het was zeker erg lekker maar wat snakken wij nu toch eens naar iets anders! Yuxi slaapt nu en hopelijk is morgen de koorts helemaal verdwenen.
En misschien nog een 'item' voor reislijstjes van de komende nieuwe mama's en papa's. Een potje Nutella in je koffer steken! Jos steekt dat normaal altijd stiekem in onze bagage ( wat hij dit keer dus niet heeft gedaan ) en o wee wat heb ik nu eens zin in een doodgewoon booke met chocopasta!
We duimen dat Yuxi en Bei snel terug helemaal topfit zijn en dat jullie toch nog van de laatste dagen in China kunnen genieten zonder je daar nog zorgen over te moeten maken!
Groetjes,
Katja, Jan en Annefleur
Geplaatst door: Katja Leten | 12-6-10 om 18:03
Sterkte met de koortsige Yuxi....
en moderne hutongs, tja, dar zit Beijing 2008 wel vooriets tussen zekers? Jammer!
Wij denken aan jullie! Groetjes, Mieke
Geplaatst door: Mieke Halsberghe | 12-6-10 om 22:03
Hey,
OH MY GOD!!! Ik dacht om eens even op te zoeken op google of jullie nu al vertrokken waren...en kijk nu...jullie zijn er NU!!!! Wat fijn om te zien hoe gelukkig jullie zijn. Een hele dikke proficiat met de adoptie van Yuxi. Geert en ik zijn enorm blij voor jullie. Toch weer een speciale ervaring he. En Bei, ze ziet er zo gelukkig uit. Hopelijk wordt Yuxi snel weer beter. Goede thuiskomst gewenst en tot mails he.
Vele groetjes en dikke kussen van Geert, Lisa en Judith xxx
Geplaatst door: Judith Beenders | 13-6-10 om 0:26