Bei

Zijdemarkt...

Dag ? ...We zijn de tel kwijt. Maar het gevoel om richting huiswaarts te keren is aanwezig. Hoe zeer wij ook verbonden zijn met het land wat ons 2 schatten van kinderen gaf, de heimwee komt om de hoek piepen. Bei zegt al een paar dagen dat ze 'nainai en nainaimi mist'' ( haar oma's op zijn chinees ). Ikzelf begin zowaar de duivel des huizes te missen, onze Siamees Cheops.Het enige wat ik niet mis is onze weegschaal...Ik vrees dat die behoorlijk gaat schrikken als ik er thuis 2 voeten op zet...In Changsa viel het 'gewicht ' nog te controleren want daar stond een weegschaal op de badkamer...

Vandaag naar de zijdemarkt geweest. Er is niks veranderd vergeleken met 3 jaar geleden. Je moet nog steeds afdingen en hoewel Wanyu eerst aan onze pater familias zei dat afdingen tot 1/3 een goede deal was, bedacht ze zich nadat wij al 3 shops onveilig hadden gemaakt...en zei ' neen dat is toch te duur, afdingen tot 2/3'.Jos lachte GROEN...En voor de lezers die geen benul hebben wat de zijdemarkt inhoudt : het is een gebouw met een 6 tal verdiepingen. Elke verdieping heeft zijn eigen koopwaar ( kledij, valiezen, electronica,luxe-artikelen...). Je kan er oa heel wat namaak vinden ( wat uiteraard verboden is in te voeren) en je kan er voor een prijsje ( als je afdingt ) leuke dingen kopen. Ik vind shoppen voor meisjes nog altijd leuker dan voor jongens en moet eerlijk bekennen dat onze Beibei jurkje nummer 4 heeft gekregen vandaag én sandaaltjes...Maar aan Yuxi is natuurlijk ook gedacht en omdat alle broeken bijna afzakken hebben wij nu een  salopet gekocht!

En aan alle gezinnen die weldra afreizen naar China! Dank Maryse maar eens heel hard! Wanyu vroeg immers of de zijdemarkt wel nodig was om in het reisprogramma te houden. En wat repliceerde Jos ( die een hekel heeft aan shoppen) : ' Neen dat mag je best schrappen'. Gelukkig dat ik alles hoor en opvang en tijdig heb kunnen ingrijpen! Ik kon toch moeilijk die nieuwe mama's in spé hun hun shopdag laten afnemen!

Maar omdat wij eigenlijk al vrij snel uitgeshopt waren en hunkerde naar buitenlucht hebben we Wanyu een beetje gepaaid en gevraagd met ons naar een park te  gaan. Dus hup met onze lieve chauffeur ( hij verstaat geen letter frans of engels maar heeft een dikke boon voor Bei en heeft trouwens zelf een tweeling ) naar een groot park in Beijing. Ook hier weer een combinatie van groen en pretpark. Bei natuurlijk zo blij als iets! Wanyu genoot er weer van om stiekem de buggy op één of andere manier op slinkse wijze uit handen te nemen van ons maar we laten haar begaan. Ik denk dat ze er stiekem wel wat naar hunkert om ook een nainai te zijn. En op die manier kan je zelf langs Yuxi lopen :-).

Klein intermezzo met mededelingen:

Terry , je krijgt de groeten van Wanyu en ze is erg blij te horen dat alles goed gaat met jullie! Tamara, raar maar waar maar Wanyu kende je nog als de dame die geen frans kon en ze doet jullie de groeten! Ik heb wel gezegd dat je frans ondertussen serieus geëvolueerd is!

In de namiddag deed de familie Wauters ( weeral) een familie-nappeke. Daarna zijn Jos en Bei gaan zwemmen en mama en Yuxi gaan shoppen ( water, fruitpap-potjes). Daarna bleek Yuxi wat huilerig (dat zijn we niet gewend van onze anders zo vrolijke kanjer ). Toch maar even de koorts genomen en inderdaad...beetje koorts. Maar ,godzijdank, bestaat er Perdolan baby ( op jullie lijstje zetten Rachel, Alison & Cindy)! Bei was al geniepig en wreed ' haha, Yuxi moet een stopke'. Gemakkelijker gezegd dan gedaan maar uiteindelijk is het ding geraakt waar het moest zijn. Daarna gaan eten in ons favoriete restaurantje ( als je met je rug naar de ingang van het hotel staat naar links, dan derde restaurantje, er staan 2 gouden olifanten aan de poort en je kan er op terras eten) en net op tijd gedaan want het begon te ..regenen.

Terug op het hotel...bleek de fruitpap dubbel en dik haar werk te hebben gedaan...Diarree bij onze Yuxi maar voor diegene die ons China-verhaal van Bei kennen, die weten dat wij daar experts in zijn. De housekeeping was iets minder tevreden met het beddelaken en handdoeken vol met ...Maar Enterol ( op lijstje zetten dames ) in de melk en hupsake, morgen zal het hopelijk beter zijn! Morgen bezoeken wij het oude stadsgedeelte ( Hutong) en persoonlijk vind ik het erg belangrijk dat Bei zeker dit stuk van China ziet ( zolang het nog te zien is hier in Beijing want men bouwt alsof het niets is).

Tot morgen!

 

 

En dan nog de beelden erbij!

Als Bei ook maar ergens iets ziet wat op een podium lijkt, doet ze een dansje. Vaak zingt ze dan het liedje ' Toby,toby, ik heb vlinders in mijn buik'...De chinezen begrijpen er geen knijt van.

Zus danst en ik beweeg dan ook maar wat in mijnen buggy!

 
Bei in haar foto-shoot-houding en Jos bijna blauw aangelopen omdat hij zijn buik wou intrekken voor de foto :-). En onze Yuxi, weer met blote voeten natuurlijk! Telkens wij een schoenwinkel passeren worden we bijna binnen geduwd. De arme stakkers denken natuurlijk ' die bleekscheten kopen zeker schoenen'. Niet dus!

Je zou het op de foto niet direct zeggen maar zwemmen vindt Yuxi wel super! Bei trouwens ook want dat is een echte waterrat! En gelukkig zijn we tot nu toe altijd de enige mensen in het zwembad en zijn er tot nu toe nog geen 'ongelukjes' gebeurd in het zwembad. Zwempampers kennen ze hier ABSOLUUT niet. We hadden het in Changsa al uitgelegd aan onze ZEN-Jacky en die dacht werkelijk dat wij aan het grappen waren...

En om onze culinaire rubriek ' wat op de BBQ in de zomer ?' verder aan te vullen ...

Vandaag gingen we nog eens naar de BBQ kijken. Bei vindt het geweldig om aan al de kramen te kijken en dan ' bah bah bah' te zeggen. De schorpioenen waren vandaag niet aanwezig maar wel : zeepaardjes en hagedissen! Ik loop daar dus constant met de camera in de aanslag om eens iemand op film te zetten die echt zo een ding aan het eten is!

En dan loop je daar rond : buikje dik en vol van een lekker avondeten in een net restaurant, kuierend tussen rijke chinezen en evenveel rijke 'blanke' toeristen en gelukkig ook nog wat gewone toeristen. Plots zie je hem weer : de man die met zo een fietskar de vuilbakken afschuimt op zoek naar iets eetbaars. Op de kar ligt zijn dochtertje ( of is hij de opa?). We hadden hen enkele avonden geleden ook al gezien en ik vond het contrast toen ook al erg groot. Vandaag wandelde ik plots langs hem terwijl hij uit een vuilbak een stokje haalde waar nog wat vleesrestjes aan hingen. Hij gaf het aan zijn dochtertje die zich erop wierp en een grote glimlach aan haar paps gaf...Ik zag het meisje en besefte dat ze ongeveer even oud was als onze Bei.Twee meisjes, alletwee geboren in China, allebei ongeveer even oud, allebei ouders ( of toch tenminste een papa ) die heel veel om hen geeft, maar voor de rest...Zo verschillende kansen in het leven...Deze realiteit schokte me echt en daar stond ik met de tranen in de ogen op de BBQ -straat. En hoewel we deze man nog nooit hebben zien bedelen en ik principieel ook tegen ' geld geven ben' hebben wij aan de man voor zijn dochter wat geld gegeven. Misschien dat hij dan vanavond ook gewoon een maaltijd kopen kan...Zijn glimlach toen wij het hem gaven was immers goud waard.

Een beetje minder warm :-)

Vandaag RUSTDAG en dat hebben we tot nu toe erg letterlijk genomen. Vanmorgen uitgebreid ( hoewel dat niet anders is dan anders hier in China ) ontbijtje genomen. Yuxi is zot van zijn Honey-pops, Bei van het ei en de wafels, mama van de smoothies en van alle caloriebommen op het buffet. De chefkok van dit restaurant is Frans en dus croissantjes,stokbrood, chocokoeken, pannekoeken,wafels...van prima kwaliteit ( wat ook wel mag voor het prijskaartje wat eraan vasthangt). Jos begint altijd gezond met youghurt maar gaat daarna grandioos over de schreef...En Yuxi schudt zich hier van de congée dus van dat vies papje zijn we ook alweer verlost!

Daarna wat gaan wandelen in een parkje. Bei haar standaardzin was vandaag niet ' ik zweet', wél ' ik heb een blaar mama'. Creatief zijn ze wel die kleuters! Niet veel te zien aan haar voetje maar toch maar de nodige ontsmetting en plakker opgedaan kwestie haar de aandacht te geven die ze eigenlijk opeist...op haar slinkse wijze :-). Af en toe hunkert ze toch wel wat naar extra aandacht maar dat is natuurlijk niet meer dan normaal.

Net hier allemaal een dikke familie-nap gedaan! Heerlijk! Mama natuurlijk als eerste wakker, Yuxi en papa volgende en Bei ( die nooit moe is ) ligt nog te knorren. Dadelijk een duik in het zwembad van het hotel. En vanavond weer op zoek naar een chinees restaurantje met foto's bij de menukaart! Gisteren had Jos een HOT POT besteld ( maar had dat niet echt gezien), pikant is zachtjes uitgedrukt...Yuxi had grote honger en kreeg de eerste hap, olapola....een sirene van hier tot in Hunan! Inderdaad, hot hot hot. Nu ja, we kunnen dus zeggen dat Yuxi ( die tot nu toe geen water wou drinken ) gisteren een hele fles water heeft leeggedronken! Ik zelf had zwaardvis besteld, althans dat dacht ik toch. Geen idee wat er nu eigenlijk op mijn bord lag maar de schildpad van het resto kan het niet geweest zijn want die zat nog in ne bak ( oef). Langs een grote bak met wel 35 dikke kikkers/padden...Ik eet graag kikkerbillen maar toen ik die monsters zag...jekkie,jekkie. Ik kan dus wel voor iedereen hier spreken dat wij mama's keuken wel missen! En met mama doel ik natuurlijk op mijn eigen kookkunsten :-).

Morgen shoppen op de handelsmarkt waar je lekker MOET afdingen. Au pair Wanyu is gereserveerd en dat is best handig om de prijs te drukken! Tot morgen!

Fotootjes

Een familiekiekje vanuit het Zomerpaleis. De marmeren boot op de achtergrond. Bei de  'regressor - ik zweet mama' in de buggy.

Mijn houding als ik moe ben.

Vermoedelijk hebben 90% van de toeristen met kinderen zo een foto getrokken in Beijing. Maar onze Bei vond het ontzettend leuk om eens op de olifant te gaan zitten.

Huppel huppel met haar ' denkbeeldige' paard. Het meisje met het blauwe kleedje is dus Bei.

Nog maar eens een familiekiekje.Euh, alleen Jos kijkt in de camera.

Zusterlijk een banaantje delen.

Zo , nog snel wat geluk ' vegen' aan de deur.

Nog wat hyper doen voor we gaan slapen.

32° en uitstapjes

Gisteren en vandaag uitstapjes gedaan. Elke morgen om 9u stipt op appèl bij au pair Wanyu. Gisteren het zomerpaleis op het programma , vandaag TianAnMenplein en de Verboden stad.

Ik heb een dikke gids bij over China. Bei kijkt elke avond in deze reisgids en ik moet haar vertellen welk uitstapje we moeten doen en wat er te zien is. Zo was ze erg nieuwsgierig of het TianAnMenplein minstens even groot zou zijn dan de speelplaats van haar school. Ze wou er graag eens over huppelen. Zo gezegd, zo gedaan.

Het Zomerpaleis was een aangename verademing in groene omgeving. Het was er wel erg,erg druk...En jammer genoeg was men een deel van het park aan het renoveren. Het boottochtje, vertrekkende aan de marmeren boot, hebben wij wel gedaan! Maar zo uitstapjes zijn ontzettend vermoeiend voor een 4jarige 'grote zus'. Hoe nieuwsgierig ze ook is naar alles wat hier te zien is, het kan haar natuurlijk niet eindeloos blijven boeien. Haar favoriet zinnetje is dan ook ' ik zweet mama'. Ze begint ook de minder positieve trekjes van mama over te nemen zoals om het uur naar de wc te moeten gaan...Ze gaat dan nog het allerliefste op ne ' chinese wc' ( gat in de grond dus)...

TianAnMenplein en de Verboden Stad waren voor Jos en mij niet nieuw. Letterlijk genomen voor Bei ook niet maar als baby van 11 maanden oud weet ze daar natuurlijk niets meer van.Hier was ontzettend veel veranderd, niet het plein en niet de verboden stad maar wél de veiligheidsmaatregels. Er is een echte security check ( bagage en alles ) anders geraak je niet op het plein, laat staan in de stad. Vorige keer waren er heel veel koppels 'windvogels' aan het oplaten op het TianAnMenplein maar dit is nu blijkbaar ook verboden. De Stad hebben wij niet helemaal gedaan. Bei had er geen zin meer in ' ik zweet mama'...Tja, je kan het haar niet kwalijk nemen want het is heet en vermoeiend! Bovendien is de Verboden stad niet echt buggy-vriendelijk...Yuxi heeft ne dikke doodoo gedaan in de Verboden stad en die heeft er dus wel van genoten!

Het is eigenlijk best grappig...Vorige keer waren we in alle staten als Wanyu onze Beibei overnam. Op alle mogelijke manieren probeerden wij dan onze dochter terug zelf in handen te krijgen. Nu ...laten we haar maar begaan omdat wij weten dat het toch geen nut heeft,haha. Wanyu kuiert dus af en toe zelfs eens met de buggy rond of neemt Yuxi al eens over ( omdat ze dan denkt dat er een chinese interventie nodig is). Dus Alison, Cindy en Rachel : jullie weten het! Het heeft geen nut om Wanyu te proberen te veranderen...Zoveel koppels voor jullie hebben hetzelfde al meegemaakt.

Ondertussen bestaat ons middagmaal uit : KFC, Mac Donalds of Pizza Hut. 's Avonds zoeken we ons een leuk restaurantje uit en eten...chinees. Gisterenavond zat er een chinees een tafeltje langs ons een hele ketel krokante poten van één of andere gevogelte-ding op te slurpen.Jekkie! Wij houden het dus bij tradintionele en bekende dingen. Maar vermageren? Neen zenne, dat doen wij hier niet...

En nog wat beeldmateriaal

Yes, Yuxi is wakker!

Eten? Dat doe ik wel zelf hoor!

Tante Kiki, zie dus maar dat er een doos Honey pops in huis is!

Tjeins,tjeins, hiermee gingen ze dus die Hunnen te lijf!

..zo gaat het goed, alweer ne klilometer...

Ziet ge mijn medaille goed?

Een klein voorproefje...Wie ons wenst te inviteren op een BBQ met dergelijke delicatessen: jammer wij kunnen die dag niet.

Een waaierke voor onze madam. Ze heeft het samen met Wanyu uitgekozen.

Tot slot, dat het weeshuisbezoek nazindert bij onze Bei was vanavond weer erg duidelijk. Tijdens een etentje op een heerlijk terrasje in een zeer charmant authentiek chinees restaurant ( neen ook vanavond geen schildpadden op ons bord) zei onze dame plots ' mama als ik groot ben ga ik in China wonen'. Slik, ...' O Bei maar dan gaan wij je missen! Ik dacht dat je dicht bij mama en papa zou blijven wonen?'. Onze dame : ' Neen, ik ga in China wonen maar kom dan wel met het vliegtuig terug naar Belgie'.

Ok, enigzinds gerustgesteld ( want we hebben nog wel wat jaren te gaan eer Bei de volwassenheid in zal treden) vroeg ik ' WAAR ga je dan wonen in China ? '. Heel erg duidelijk kregen wij het volgende antwoord : ' Mama ik ga in het weeshuis wonen'. Again, slik...In het weeshuis? ' Ja, ik ga daar werken en ervoor zorgen dat al die kindjes jullie als mama en papa kunnen krijgen!'

Papa is opgegeten door een Hun die zich verstopt heeft!

Gisteren dus de MUUR op het programma! Een klein uurtje in de bus, al doordrenkt van het zweet voor we ook maar iets gedaan hadden,want het is hier echt warm! Wanyu deelde mee dat ze op Yuxi ging babysitten ( en zo komt ook Jos zijn droom uit want hij heeft altijd al een au pair gewenst :-), wel liever een jongere maar we gaan niet leuteren over details). Dus hechtingsregels weer eens overboord en mama en papa mee met Bei die op zoek ging naar Hunnen die nog ergens verstopt zouden kunnen zitten...Het bestijgen was totaal anders dan 3 jaar geleden. Toen was het erg mistig en koud. Nu hadden we een prachtig uitzicht hoewel het bloedheet was! Jos heeft Bei ook wel stukjes gedragen maar uiteindelijk heeft onze oudste chinees wel haar HERO CARD behaald! Ze was dan ook erg trots op haar medaille en nog net iets blijer met haar verfrissend ijsje. Papa ging nog hoger de muur op en mama en Bei naar beneden. Uiteindelijk gearriveerd bij Yuxi en Wanyu. Wanyu had chinese koekjes bij ( deze leken op crackers met spinazie in en zijn erg zout) die erg in de smaak vielen bij Yuxi. Bei kreeg ze ook ' opgevoederd' en de arme pruts durft op één of andere manier niet in te gaan tegen Wanyu. Ze heeft erg veel respect voor Wanyu maar vroeg wel met een tikkeltje ongerustheid in haar stem ' mama gaat die mevrouw met ons mee naar huis?'. De terugkomst van papa Jos liet op zich wachten...Econoom des huizes had dan ook nog de centen mee op de muur, dorst dorst dorst...Bei begon zich al ongerust te maken dat er zich toch nog ergens ne HUN had weten te verstoppen die papa had weten te vangen om hem daarna op te eten...Maar uiteidenlijk kwam ook papa terug badend in het zweet!

Nadat iedereen een nodige douche had genuttigd zijn we gaan eten in een restaurantje ( uiteraard chinees) dat Wanyu had aangeraden. Gelukkig stonden er ook foto's bij de menukaart zodat wij ten allen tijde hebben kunnen vermijden dat de schildpad met de lieve oogjes in het aquarium ( of de levensechte frigo) op ons bord zou komen. Daarna nog wat gaan flaneren op de Wang Fu Jing street. Tja, wat kan je ervan zeggen. Het gaf me af en toe wel een behoorlijk decadente indruk...Alle bekende merken kan je er vinden...( Cartier,Armani,Gucci,Ferrari ...) Als je dan weet dat een hostess op de expo in Shangai amper 1500 RMB ( delen door ongeveer 8 voor euro's ) verdient...Je ziet er dus erg veel rijke chinezen wandelen. Maar het is leuk om er wat te wandelen. Vorige keer ( afreis Bei ) was Bei erg ziek de dag dat wij de Wang Fu Jing street hebben gedaan. Maar er waren wel dingen die ik direct herkende en dat gaf wel een vleugje nostalgie. Waar is de tijd dat Nina, Yuna en Bei nog zo klein waren...

En voor de liefhebbers van BBQ kan ik jullie heel wat tips geven om de zomeravonden gastronomisch tot een hoger niveau te brengen. Je kan hier nl een hele straat aan 100 den kraampjes lekkere BBQ eten.Bei keek , ruikte en zei om de 5 meter ' bah hier stinkt het' en ' bah wat eten die chinezen toch'. Wat dacht je van : zijderupsen,coccons,schorpioenen ( kleine of grote ), slang, weer die reuze-grote pissebedden, duizendpoten... Volgens Wanyu allemaal ' delicieux'...

Gisteren ook nog een beetje geshopt ( neen niet in de trendy zaken ) voor onze Bei. Bei is naarstig op zoek naar ' Lelli kelly' schoenen voor het ' galabal van tante Ellen'. De schoenen hebben wij natuurlijk nog niet gevonden maar wel al enkele andere leuke zomerdingen en dat voor een spotprijsje.

Daarna iedereen bed in en heerlijk geslapen. Ook Yuxi heeft al elke nacht gewoon doorgeslapen! Heerlijk gewoon. Het is nu Bei die klaagt dat haar bed veel te hard is en dat ze niet kan slapen.'s Morgens is ze er als eerste bij met haar vraag ' mama mag ik Yuxi wakker maken,alsjeblief?'. Zodra onze Yuxi zijn ogen open doet is hij goedgezind!

Vanmorgen papierwerk met Wanyu en daarna wat souvenirs gaan kopen. Ook daar weer nostalgie alom; het was immers het overdekt marktje wat langs ons hotel lag van 3 jaar geleden.En vanmiddag zijn we een duikje gaan nemen in het zwembad in het hotel. Yuxi vond het heerlijk maar hij gaat ook graag in het bad en is erg boos als je hem eruit neemt! En we hadden het hele zwembad voor ons alleen dus dat was ook al leuk meegenomen. De heren Wauters liggen nu dan ook te knorren en Bei...die kijkt tv...

Morgen nog wat papierwerk met Wanyu en daarna een bezoekje aan het zomerpaleis. Die uitstap hebben we vorige keer overgeslaan omdat Bei echt te ziek was. Wij zijn nu dus erg benieuwd!

De contradictie kan niet groter

Vanmorgen afscheid genomen van onze ZEN-Jacky. Hij was erg tevreden dat hij de week met ons overleefd had want mijn dreigement was steeds ' I'll kill you' wanneer hij weer erg ZEN was en ik in paniek dat de papierwinkel niet op tijd zou af zijn...Menig chinees-kenner weet dat chinezen niet echt onze vorm van humor ( of althans die van mij ) verstaan. Maar Jacky is een behoorlijk nieuwe-generatie-chinees en wij hebben goed met hem gelachen. Ik had hem gisteren ook nog één kadootje gegeven ( wat ik nog over had van onze proctocol-kadootjes). Het was een pakketje Yves Rocher met allemaal vrouwendingen in. Wij hadden het hem gisteren gegeven met de boodschap dat hij dat maar aan zijn vrouw moest geven en doen alsof hij dat gekocht had. Hilariteit alom want geen van beide kon begrijpen wat er nu exact in de flesjes zat :-). We zullen hem missen en dat beseften we direct toen wij onder Gu Wanyu haar vleugels terecht kwamen vanmiddag.

Maar versta me niet verkeerd. Wanyu is een pracht van een dame, die alles voor haar gezinnen doet. Alleen is ze een generatie ouder dan Jacky en dus best traditioneel. Elke vraag over China, zal ze beantwoorden met een tegenvraag. Jacky daarentegen gaf steeds boeiende uitleg vanuit een persoonlijk standpunt. In ieder geval, Wanyu stond ons op te wachten op de luchthaven. Onze buggy heeft even op zich laten wachten maar uiteindelijk is die ook terecht gekomen. En dan richting hartje BEIJING.Inderdaad, het Novotel ligt pal in het centrum. Mooi, trendy maar het hotel in Changsa had meer charme en was super kindergericht ( speelkamer, grote kamers, buggy op de kamer). Hier waan je je in de shopping-hemel want pal voor ons neus is ne 'Louis Vuitton' dus de rest van de winkels kan je je wel voorstellen. In Changsa werd je meer geconfronteerd met de 'harde realiteit'. Eén ding is zeker, zo een China-reis beleef je voor een tweede keer totaal anders dan voor een eerste keer. De eerste keer waren we nog zo gefixeerd op onze verse ouderschap. Die onzekerheden zijn verdwenen en dat maakt dat je nu meer tijd hebt om dingen  echt in je op te nemen. 

Enfin, koffers uitgepakt onder het alziend oog van Wanyu. Bijna een hartattaque gekregen omdat Wanyu een andere planning voor ogen had dan ROH. Weekend of geen weekend, effe hulplijn Fien gebeld! Gebeld maar niets verstaan...Maar leve internet en hopelijk kunnen de chinees-belgische planningen op elkaar worden afgestemd! Maar Fien zou Fien niet zijn als ze dat ook niet gefixt zou krijgen!

Vanavond dan heerlijk gegeten in het hotel. Vanavond geen gekke dingen op het menu zien staan.Tenzij bij de schaaldieren een soort pissebedden maar dan 1000 keer groter. Geen idee wat het was maar geen behoefte om het uit te zoeken.

Yuxi heeft zich de hele dag voorbeeldig gedragen. Het vliegtuig vindt hij erg leuk dus nikske nappen. De buggy vindt hij ook super alleen schoenen vindt hij overbodig dus die zwiert hij steevast uit. We doen hem dus nu geen schoenen meer aan als hij in de buggy zit en we zien de chinezen gewoon denken ' wat een slechte ouders'. De chinezen dragen hier immers bij 30° nog steeds sokken in hun schoenen...Bei is erg lief voor 'kleine broer' en helpt hem met vanalles.Ze brengt de nieuwe pamper, haalt drinken, zoekt zijn speelgoedjes...En bovenal aanvaardt ze broer zoals broer is. Ze stelt geen vragen over zijn ontbrekende handje want voor haar is dat gewoon zo. Heel wat volwassenen zouden hier wat van kunnen leren!

Morgen naar ' DE MUUR' zoals Bei enthousiast zegt. Sinds de film Mulan kan ze niet wachten om de muur te beklimmen en ze heeft al 100 keer gevraagd of wij nog Hunnen gaan zien :-).

En speciaal voor Greet: de theepot hebben wij gevonden!
 
 
 

En de laatste kiekjes uit Hunan

Mc Donalds...dat Bei Wauters haar frit-verslaving van papa Wauters had geërfd wisten we al.We kunnen nu dan ook met 100 % extra zekerheid zeggen dat Yuxi een geslaagde match is want ook hij vindt fritten heerlijk! Het gaat er even vlot in als de nationale 'plat' congee ( een smaakloze,waterige rijstpap die  zowel 's morgens,'s middags als ' avonds door de chinezen binnengeslurpt wordt).

Serieus lekker die fritten!

 Bezakt en bepakt van het shoppen. Het was erg warm vandaag en doorheen de vervuilde luchtlagen zagen we zelfs de zon! Maar er was ook een briesje dus de hitte was iets beter te verdragen en het leek minder vochtig. Nochthans dacht ik dit keer voldoende kledij bij te hebben maar door het vochtige, zweterige klimaat hebben wij toch al gebruik gemaakt van de 'laundry'. Ik hoorde hier enkele amerikanen vertellen dat ze vandaag de was gingen doen... Alles wat je hier te drogen hangt, is de dag erna zelfs nog natter dan toen je het ophing...Even terzijde : er zijn hier 4 amerikaanse koppels die gelijktijdig hun procedure doorlopen hier. Eén koppel met een NSN-meisje van 10 maanden, 3 koppels met SN ( 2 jongens en 1 meisje).

Dat kleedje kon ik niet eens niet laten hangen! Bei vond het geweldig, zeker omdat ze zich graag verkleedt. Nu kan ze zich als echte chinees verkleden...LOL.

Als mijn broer nappekes doet dan 'moet' ik tv kijken. Gelukkig heeft mijn tante Ellen zo een geweldig teeveeke wat ik mag lenen en zo moet ik toch niet afkicken van mijn tv-verslaving!

Ik wil ook nog graag mijn lieve Juf An en klasgenootjes een super schoolfeest wensen! Jammer dat ik er niet bij kan zijn maar ik heb mijn dansje hier wel al een paar keer gedaan hoor!

BEI XXX

En dit is dus de Yuxi in dromenland. Steevast 2 vingers in de mond en buik- of zijligging. Voor de 'insiders' : de fruts van Bei ligt per toeval inYuxi zijn bed want Yuxi heeft geen affectie met frutsels of knuffels. Voor knuffels heeft hij een regelrechte allergie : hij brult als hij er één ziet en als je hem één geeft, smijt hij het zo ver als mogelijk weg!

Vandaag hebben wij ook geleerd om een kusje te geven. Let wel : alleen als Yuxi zin heeft want vanaf het moment dat je de camera bovenhaalt...grijnst Yuxi alleen nog maar. Hoewel hij op deze foto liever ZELF wou eten...   

Zo morgen verlaten wij Hunan. Toen wij Wuhan verlieten met Bei vond ik dat echt erg. Ik voelde me destijds echt verbonden met die stad ( maar ja, het weeshuis lag er niet ver vanaf). Hier heb ik dat dus minder. De armoede die ik rond me heen zie , heeft me erg geraakt.Bedelaars,daklozen...
Anderzijds zie je ook wel welstellende chinezen. De contradictie is erg groot...De stad wriemelt  van het volk. Op straat is het ' koppen lopen'. Als je de weg oversteekt moet je gewoon lef hebben en hopen dat je een goede engelbewaarder hebt.Of zoals Jacky het zegt ' your bodylanguage has to say that you cross the road'.  Geen enkele chinees volgt de verkeersregels, de verkeerslichten hebben dus totaal geen functie!

Maar al bij al, dit raakt je. Ik moet ook steeds terug aan Bei haar uitspraak denken van enkele weken geleden ' mama,in China ga ik mijn chinese mama misschien wel  zien. Alleen ik ga ze herkennen, jij niet want ze zit in mijn hartje'. Wanneer ik hier rondloop kan ik niet anders dan beseffen dat ik vermoedelijk al X-aantal 'ouders' gepasseerd ben van kinderen die ten vondeling werden gelegd.Hunan is nu éénmaal een provincie waar vele kinderen uit geadopteerd werden en waar volgens onze ZEN-guide veel SN-kindjes in de weeshuizen zitten. Ik heb het ooit nogmaals gezegd maar andersmans grootste verdriet is nu ons grootste geluk...

Laatste dagje Hunan

Onze Yuxi doet zijn middagnapje, Bei kijkt tv en Jos leest een boek. Ik heb de koffers al gemaakt en raar maar waar, ze lijken wel gekrompen want ik heb serieus moeten wringen om alles er terug in te krijgen. Of course hebben wij wel geshopt maar alleen voor Yuxi & Bei en dat kan nu toch ook zoveel plaats niet innemen? En eigenlijk zitten we ook op wacht op onze ZEN-Jacky met hopelijk het paspoort van onze Yuxi. Morgenmiddag vliegen we naar Beijing en worden we opgewacht door Wanyu!

Gisterenavond hebben broer en zus mama en papa nog lang wakker gehouden met hun getetter. Yuxi kraaide iets vanuit zijn bed, Bei kraaide terug. Bei kraaide op een andere toon en Yuxi reageerde ook daar weer op. Zo ging het broer/zus-gesprek een lange tijd op en af. Wat ze te vertellen hadden, geen idee maar tussendoor moesten ze behoorlijk schaterlachen dus het zal sowieso erg grappig geweest zijn.En vanmorgen was Bei erg trots want volgens haar ( en ook volgens papa die een perfect gehoor heeft, ahum) zei Yuxi:  ' BEI'! Bei riep dan ook ' mama Yuxi zei Bei!'.

Op straat hebben wij behoorlijk wat bekijks ( ik heb er vandaag eens op gelet). Tijdens onze eerste reis in China vond ik dat ontzettend vervelend maar nu lijk ik ( of wij ) er toch al aan gewend. Alleen is het wel vreemd om hier met 2 kinderen ( als europeaan dan nog met 2 chinezen) rond te 'paraderen' terwijl de chinezen zelf maar 1 kind mogen hebben. Je ziet hier ook alleen ouders met 1 kind of heel veel nainai's ( grootouders) met 1 kind ( ipv creches houden de grootouders in China de kinderen bij terwijl de ouders gaan werken). Het grappige is dat onze Bei de chinezen niet eens ZIET in de ruimste betekenis van het woord. Vaak speelt ze met Jos het spelletje ' ik zie, ik zie wat jij niet ziet'. Daarstraks deed ik mee en ik zei ' ik zie een chinees' en Bei repliceerde ' WAAR ?'.En dit op één van de drukste straten van Changsa...

De culinaire hoogtepunten van Changsa moet ik jullie natuurlijk ook nog meegeven. Het hotel is prima! 's Avonds heb je de keuze tussen een echt chinees restaurant in het hotel of een ' westers/chinees' buffet. O o o wat ik hier al allemaal in de potten heb zien liggen. Slang, schildpadden ( zo van ongeveer ne GSM groot met de bek open), eendetongen,poten en koppen van ? ( gevogelte-dingen)...ik moet zeggen dat ik overal wel graag proef wat de pot schaft. Maar zo een schildpad met opengesperde bek en schild...jekkie! Ik zou trouwens niet eens weten hoe je daaraan moet beginnen! In ieder geval, onze chinezen zijn complementair. Yuxi wilt geen water drinken, Bei drinkt alleen water. Yuxi proeft graag alles maar zal het wel duidelijk maken als het niet lekker is. Bei proeft niets en eet alleen wat ze kent ( kieskeurige mie dus).Yuxi doet een middagnapje, Bei is anti-slapen! Maar op twee vlakken zijn ze wel erg gelijkend. Fritten lusten ze alletwee! En alletwee hebben ze de harten van mama en papa helemaal veroverd! Of gelijk Bei het zei toen ze 2,5 jaar oud was ' ik ben een hartendief hé mama, ik zit in jouw hartje '.