Bei

Herfst en veel veranderingen...

 
Waw, mijn eerste 'Hasselt kermis'!

 
 Dat valt dus goed in de smaak zo een molenke :-).

De herfst...Einde van de zomer, aanloop naar de winter. Voor mama betekende het inderdaad een ' bedankt voor bewezen diensten', één dag na afloop adoptieverlof... Nu ja, over het hoe of wat valt heel wat te leuteren en dit is hier uiteraard de plek niet voor. Het betekent in ieder geval dat mama wat extra Q-time heeft gekregen voor haar kids! En mijn kids zijn daar erg content mee!!!

Dus Hasselt kermis, jieha! Plezant zenne! Yuxi zijn eerste toerke op een molenke was een succes, toen wij hem moesten afhalen was het een brulconcert...En Bei is altijd zo braaf in de kermisweek :-). Maar ook de dag van adoptie van VAG stond op 't programma en ondanks het ietwat slechte weer, was het toch een heerlijke dag! Alleen jammer dat mama de 'katsjoe' bottekes niet had aangedaan bij Bei en Yuxi...want zo een wandeling in modderig Planckendael laat daarna wel zijn sporen na in huis...Maar t' was leuk om eens heel wat adoptie-ouders te ontmoeten die wij wel kennen van mail/facebook/blogs maar die nu uiteidenlijk eens een 'levend' gezicht hebben gekregen én natuurlijk allemaal schatten van kinderen bleken te hebben!

Onze kanjer des huizes had deze week ook een kleine operatie op zijn agenda staan...Ik heb echt geen idee voor wie dat het zwaarste was : voor Yuxi zelf of voor mama die als een klein kindje stond te wenen op de OK. Blijkbaar waren ze dat daar wel gewend want de doos tissues stond klaar. Maar je klein hummeltje moeten afgeven, ik wist echt niet dat het zo zwaar was...Maar het belangrijkste is dat alles in orde is met onze flinke kanjer en zijn 'ziekenhuisavontuur' heeft zijn woordenschat doen uitbreiden. Hoewel het woordje harten breken kan...Hij zegt nu ' pijn,pijn...':-(

 

 

 

Back to school!

 
Menig ouder heeft me al voor gek verklaard maar ik had bijna de vlag uitgehangen op 1 september! Niet omdat ik onze Bei het huis uit wil maar wel omdat onze leergierige chinees zo graag naar school gaat en me de oren van ' mijne kop' heeft gezaagd wanneer de school terug ging beginnen. Ze was zo blij op 1 september! 's Morgens maakte ze nog een tekening voor super Juf An, die naar Bei's eigen zeggen nu voor de kleine nieuwe kindjes moest zorgen maar die ze zeker ging missen! Op de speelplaats gaf ze trots de tekening aan 'oude' juf An en stapte daarna prompt door naar de nieuwe juf! Heerlijk toch hoe ongedwongen en open kinderen met nieuwe situaties kunnen omgaan. Mama zat met een brok in de keel ( what's new ?). En , niets dan lof over haar nieuwe juf! Volgens Bei is ze erg streng maar zoooooo lief :-).

Klein detail is dan wel dat onze Yuxi er natuurlijk geen jota van begrijpt. Waar is Bei ? De hele dag roept hij ' Bei Bei'.De brusjes kunnen elkaar niet missen!

 
Beide slapen ze met ' ne frutsel', zo grappig! Gelukkig hebben wij die dingen in 3-voud want je wilt niet weten wat er gaande is als één van beide zonder 'frutsel' moet gaan slapen...

En gelukkig is er ook papa die zorgt voor de creatieve toets in huize Wauters. Brrrrr ik haat knutselen, freubelen,prullen,kliederen of wat dan ook! Dus papa zorgt voor het ' smerige werk' zoals oa verven.

 
En deze mama is nog een maandje thuis en dan is het 'back to reality' of ' to work'. Tja, aan alle mooie liedjes komt een einde of beter gezegd, de eerste stapjes in 'loslaten' zullen volgende maand gezet worden. Ik heb best wel zin om terug te gaan werken want een thuis-blijf-mama is niet echt aan mij besteed , hoe graag ik mijn chineesjes ook zie! Maar toch, Yuxi 'loslaten' zal iets moeilijker zijn dan onze Bei destijds. Hoewel ik toen ook een dikke traan heb weggepinkt maar Yuxi, tja het is ne zoon :-).Serieus, geen idee of zijn jongen-zijn er voor iets tussen zit. Het is gewoon een ander persoontje dan Bei was/is. Hij is erg zelfstandig en heeft een sterk willetje ( tot zover idem aan Bei) maar is zo knuffelig en charmant :-). Niet dat onze Beibei dat niet is maar Bei is meer een dametje met een 'plan'. En dit zijn niet mijn woorden maar deze van één van de dames van het VCOK of Triobla die met ons mee naar China reisden toen wij ons Bei gingen halen. Ja op 11 maanden was dat al duidelijk!

En zaterdag vertrekt er nog één koppel richting China, richting hun zoontje! En meer dan ooit kijk ik ernaar uit om hun blog te volgen. Het prachtige kereltje heeft dezelfde need als onze Yuxi. En ik heb er een goed gevoel bij dat het ooit nog dikke vrienden gaan worden. Dus Koen en Ilona : ik wens jullie een heerlijke reis en ik hoop dat jullie van elke seconde mogen genieten! Absorbeer het land, de geuren de kleuren, laat het land je raken tot in het diepste van je ziel! Dit laatste heb ik jammer genoeg wat gemist bij sommige andere koppels...En ik ben van mening... : alles wat je kan zien, voelen, meemaken en zoveel meer van het geboorteland van je kind dat moet je respecteren en meedragen! Onze Bei is erg trots op haar chinese -roots en geniet enorm van het contact met andere chineesjes. En deze mama, ze is trots op haar chinezen en wou - als was het maar heel even- dat ze aan de chinese mama's en papa's een seintje kon geven dat het meer dan goed gaat met hun kinderen en dat ze voor altijd een plaatsje in onze harten hebben!