Eén jaar geleden waren wij 's avonds nog mama en papa van Bei. Eén dag later ging de telefoon met het heerlijke nieuws : wij hebben een zoon voor jullie geclaimd! En hoewel Yuxi toen nog niet letterlijk ' bij ons' was, waren wij in onze harten wel al mama en papa van Bei & Yuxi! Het lijkt zo onwezenlijk dat dat telefoontje al één jaar geleden is...Maar toch is het zo en wat is er in die tussentijd al ontzettend veel veranderd!
Yuxi is opengebloeid en een echt extravert kereltje geworden. Wij hebben dus een tweede Bei in huis...Zijn woordenschat groeit ongelooflijk en hij blijft een voorkeur hebben voor moeilijk woorden, zo zegt hij bijvoorbeeld liever 'pinguïn' dan aap...Aap is gewoon ' oe oe' met het bekende gebaar van de kriebel onder de oksel. Spelen vindt hij best wel ok maar de voorkeur gaat uit naar het nadoen van grote zus...En 't is nu niet echt dat Bei altijd modelgedrag stelt...Hij is ook een echte waterrat en heeft absoluut nergens bang van. Vermits ' zwemmen-met-kids' een 'papa-taak' is, was ik nog nooit getuige van de zwembadcapriolen van Wauters Junior. Een weekendje Mösel ( ter ere van Chinees Nieuwjaar)met onze goede vrienden Ankie, Joan & Noralie en Julius...deed mama echter ' het stuntgedrag' van nabij volgen. Babybad en Yuxi? No way! Het diep in! Hij sprong in 't diep en klauterde er zelf weer uit en sprong opnieuw...en dit X-tig keer na elkaar...Mijn hart heeft ettelijke slagen overgeslaan...
Maar tijdens dit jaartje hebben wij ook een deel andere 'stappen' genomen. In China voelden wij al dat wij zowel in ons huis als in ons hart nog plaats hadden voor een derde kindje uit dit schitterende land. Eénmaal thuis werd het gevoel alleen maar sterker. In juli ging de aanvraag naar K&G dan ook op de postbus. In november en december hadden wij ons twee gesprekken met het CAW. En dit was met zekerheid het moeilijkste MO...Terecht natuurlijk omdat wij al op voorhand hadden aangegeven dat wij opnieuw voor een SN-kindje zouden kiezen. SN betekent voor ons dan ook dat je als koppel openstaat voor kindjes met een welbepaalde need(s), dat je BEWUST openstaat voor die bepaalde needs, dat je weet wat deze inhouden én voelt ALS koppel dat je deze kan dragen en het kind alle ontwikkelingskansen bieden zal/kan én vooral dat je het kind accepteert zoals het is! Uiteraard geldt dit ook voor NSN maar de info-avond die ROH organiseerde in januari, deed me wel de wenkbrauwen fronsen bij sommige opmerkingen van koppels die interesse hadden in SN...
Kortom, de snelheid van onze derde adoptie-aanvraag werd wél serieus in vraag gesteld door het CAW...Maar elke adoptie-ouder zal beamen dat ' snelheid' en ' adoptie' niet echt vaak compatibel zijn :-). Maar al die zenuw-momenten waren niet nodig geweest want op 20 januari viel 'het verdict' ( of verslag) van het CAW in de bus: jiha wij zijn geschikt bevonden om nog eens te adopteren! Op 21 februari mogen wij verschijnen voor de jeugdrechter en vermoedelijk zal deze dus ergens in maart het vonnis vellen! En dat vonnis zal ervoor zorgen dat Bei en Yuxi nog een broertje of een zusje krijgen! Wait and see!
