- Pieter
Ik hou van vaste waarden, and never change a winning team. Als ik dus voor de zoveelste keer stel dat de Lokerse Feesten baden in de beste festivalsfeer van het land, dan meen ik dat ook. En dan weet u meteen ook dat ik woensdagavond weer op de Grote Kaai stond, spitbakje in de hand, voor een wonderbaarlijk optreden van Massive Attack.
Tim Vanhamel lieten we aan ons voorbijgaan – we moesten eerst met eigen ogen aanschouwen dat Belgisch voetbal niets meer waard is. Bovendien staat de frontman van Millionaire op Marktrock dit weekend, dus geen nood.
Zwartefrakkenmuziek
Van Siouxsie (spreek uit: Soezie) genoten we met mate, maar naarmate de set vorderde, konden we de zwartefrakkenmuziek meer en meer appreciëren. De inmiddels 51-jarige Susan Janet Ballion kreeg het publiek vooraan op haar hand met onder meer ‘Christine’; Een strakke sets, met x aantal nummers uit haar solo-album Mantaray. Tijdens ‘One mile below’ wees ze naar de hemel, waar de fans ook naartoe sprongen. Ook nummers van met The Banshees. Sterke présence, dito set.
De massa was echter naar Lokeren afgezakt voor de in rook gehuld schimmen van Massive Attack. Een groep - met eerst en vooral een indrukwekkende website - die je niet in een kotje kan steken en die zowel liefhebbers van jazz als van hiphop kan begeesteren. Voor hen werd een nieuw genre uitgevonden: trip hop, wat for the record niets te maken heeft met trippen.
Geluidsmuur
Ik probeer de Britten kort samen te vatten: een geluidsmuur met bassen waardoor je lichaam automatisch trilt, een komen en gaan van zangers en zangeressen en muziekstijlen die naadloos in elkaar overgaan. De sfeer bij een optreden is niet zo dat iedereen begint te klappen, trekken en duwen – iedereen geniet, op zijn eigen manier. Een bont gezelschap trouwens op de eerste rijen bij ons. Een ‘Massive Attack’-fan zou ik u op straat niet kunnen aanwijzen.
Indrukwekkende visuals hypnotiseerden de omstaanders. Hoogtepunt vond ik persoonlijk een plaat die rustig opbouwde met op de wall magistrale uitspraken (in het Nederlands geprojecteerd!) als ‘Ik ben de mindere van iedereen wiens rechten ik met de voeten treed’; ‘Niemand staat boven de wet, en niemand er onder’; ‘Onafhankelijkheid is geluk’ en ‘Ik heb het ideaal van een democratie en vrije samenleving gekoesterd – het is een ideaal waarvoor ik bereid ben te sterven’ (© N. Mandela). Het nummer ontplofte halfweg, de politieke carrière van Bush werd overlopen, waarna enkele dictators de revue passeerden. Wat dacht u van de quote ‘Eén dode is een tragedie. Een miljoen doden is een statistiek’ – blijkbaar een uitspraak van Stalin.
Witte gitaar
Straffe mannen en vrouwen, die van Massive Attack. Hits om het publiek te mennen hebben ze niet nodig - ‘Teardrop’ bijvoorbeeld stond al vrij vroeg in de set, die uitgebalanceerd was en waarvan je nooit kon raden wat het volgende nummer zou brengen. Het leidde tot een uniek geheel dat voorbijvloog: Massive Attack speelde ruim anderhalf uur, maar verveelde geen seconde. Een impressie, met dank aan YouTube.
De groep moest tot tweemaal toe opnieuw opdraven. Wij zijn ook fan van 3D en Daddy G, maar Stephanie (foto) heeft ons hart gestolen. Was ik maar een witte gitaar.
The Glimmers zetten een zoveelste feestavond in het Lokerse in. Er smaakt overigens weinig beter dan een Vietnamese loempia rond een uur of vier. Het spitburgerkraam was toen, helaas, al gesloten.
Lokeren, tot zondag!
Reacties