Het is nog maar eens hommeles
tussen de MR van Didier
Reynders en de cdH van Joëlle
‘Non’ Milquet. Rechtstreekse
aanleiding voor dit nieuwste
dispuut is het RTBf-programma
‘Questions à la Une’ van
woensdagavond. Daarin zegt
Joëlle Milquet het “onverteerbaar
te vinden dat ze de enige
echte Franstalige is rond de onderhandelingstafel.”
Didier Reynders reageerde gepikeerd en had het over een ernstige breuk in het vertrouwen tussen beide partijen en concludeert dat Milquet er voor gekozen heeft om niet met de MR in een regering te stappen maar zich daarentegen populair probeert te maken bij de Franstaligen op de rug van de MR.
Het programma ‘Questions à la Une’ van vorige woensdag staat symbool voor de manier waarop de RTBf het formatieberaad aanpakt. In het anderhalf uur durend programma van vorige woensdag kreeg men tot nu niet getoonde beelden achter de coulissen van het formatieberaad. De afspraak was dat deze beelden pas getoond zouden worden nadat het formatieberaad helemaal rond is en de nieuwe regering de eed heeft afgelegd. Daardoor konden de betrokken politici vrijer spreken. Maar de RTBf hield zich niet aan die afspraak.
Dit alleen al zegt iets over de manier van werken van de RTBf. Maar de reportage zelf zegt nog veel meer. In feite was die reportage een grote promotiefilm voor madame ‘Non’. Milquet wordt overal gevolgd, mag uithalen naar MR en Vlamingen, krijgt uitgebreid de gelegenheid om uit te leggen hoe moeilijk ze het heeft als moeder van vier kinderen. Kortom, het programma pretendeerde ons een kijk achter de schermen te geven, het werd een lange promotiefilm voor verzetsheldin Milquet.
Van een zelfde orde zijn de dagelijkse televisie-journaals van de RTBf. De journalistieke plicht van (een poging tot) objectiviteit is er, althans wanneer het gaat over de regeringsvorming, niet langer van toepassing.
Géén journaal meer zonder dat een Vlaamse vraag naar staatshervorming er wordt afgedaan als een ‘revendication flamingante’ en waarbij flamingant uiteraard in zijn meest pejoratieve betekenis van het woord wordt gebruikt. En wanneer het ook maar even kan, wordt het adjectief ‘fasciste’ uit de kast gehaald.
De RTBf gaat zich te buiten aan mobiliserende journalistiek. Het is iets uit de oude doos. We zouden er mee kunnen lachen. Het probleem is dat de Franstalige politici door de Franstalige pers achervolgd worden. Wie in Franstalig België het compromis betracht, wordt er afgeschilderd als een verrader. Dat bemoeilijkt de regeringsonderhandelingen.
Eric Donckier
Didier Reynders reageerde gepikeerd en had het over een ernstige breuk in het vertrouwen tussen beide partijen en concludeert dat Milquet er voor gekozen heeft om niet met de MR in een regering te stappen maar zich daarentegen populair probeert te maken bij de Franstaligen op de rug van de MR.
Het programma ‘Questions à la Une’ van vorige woensdag staat symbool voor de manier waarop de RTBf het formatieberaad aanpakt. In het anderhalf uur durend programma van vorige woensdag kreeg men tot nu niet getoonde beelden achter de coulissen van het formatieberaad. De afspraak was dat deze beelden pas getoond zouden worden nadat het formatieberaad helemaal rond is en de nieuwe regering de eed heeft afgelegd. Daardoor konden de betrokken politici vrijer spreken. Maar de RTBf hield zich niet aan die afspraak.
Dit alleen al zegt iets over de manier van werken van de RTBf. Maar de reportage zelf zegt nog veel meer. In feite was die reportage een grote promotiefilm voor madame ‘Non’. Milquet wordt overal gevolgd, mag uithalen naar MR en Vlamingen, krijgt uitgebreid de gelegenheid om uit te leggen hoe moeilijk ze het heeft als moeder van vier kinderen. Kortom, het programma pretendeerde ons een kijk achter de schermen te geven, het werd een lange promotiefilm voor verzetsheldin Milquet.
Van een zelfde orde zijn de dagelijkse televisie-journaals van de RTBf. De journalistieke plicht van (een poging tot) objectiviteit is er, althans wanneer het gaat over de regeringsvorming, niet langer van toepassing.
Géén journaal meer zonder dat een Vlaamse vraag naar staatshervorming er wordt afgedaan als een ‘revendication flamingante’ en waarbij flamingant uiteraard in zijn meest pejoratieve betekenis van het woord wordt gebruikt. En wanneer het ook maar even kan, wordt het adjectief ‘fasciste’ uit de kast gehaald.
De RTBf gaat zich te buiten aan mobiliserende journalistiek. Het is iets uit de oude doos. We zouden er mee kunnen lachen. Het probleem is dat de Franstalige politici door de Franstalige pers achervolgd worden. Wie in Franstalig België het compromis betracht, wordt er afgeschilderd als een verrader. Dat bemoeilijkt de regeringsonderhandelingen.
Eric Donckier
Volldig akkoord met E Donckier.
Tip nodig voor een snelcursus "separatist"?
gedurende 6 dagen:
19.00 uur Nieuws RTL
19.30 uur nieuws RTBF
20.00 uur Ter Zake
De zevende dag
11.00 VRT: De zevende dag
vanaf 11.30 afwisselend RTL: Controverse
RTBF Faire le Point
Succes verzekerd.
Overigens zou de VRT die franstalige journaals moeten uitzenden.
Hubert Engelen.
Maar mijnheer Donckier: wel niet in hun val trappen natuurlijk.
Hubert Engelen
Geplaatst door: Hubert Engelen | 8-12-07 om 12:23
Ik vind niet dat de RTBF-programma bijzonderlijk subjectief was, en zeker niet meer dan de nederlandstalige media in dit land.
Het grootste probleem is dat er al lang geen communicatie, gedachten of ideëen uitwisselingen meer is tussen de vlaamse en franstalige gemeenschappen.
Vertrouwen is er evenmin.
Staatshervorming na staatshervorming hebben wij moeten vaststellen hoe gemakkelijk en regelmatig de vlaamse politici hun woord konden inslikken. Het constant betwisting van de faciliteiten door het nemen van beledigende maatregelen (Peeters omzendbrief, enz.) is er maar een voorbeeld. En dit allemaal onder de mom van wettelijkheid...
Er is uiteraard wat te vertellen over het bestuur in Wallonie, maar dit is en kan geen excuus voor de houding van de vlaamse politici zijn. Trouwens vind ik ook dat het een schande is.
Lang heb ik in de illusie geleefd dat de franstaligen van vlaanderen een toekomst als vlamingen én franstaligen hadden. Het is nu gedaan. Vlaanderen wilt geen frans meer horen.
Hiervoor ben ik er van overtuigd dat de tijd van de compromissen voorbij is. De franstaligen van dit land hebben zich veel te lang laten oplichten.
Toen ik nog in Linkebeek woonde kwamen er regelmatig vlaamsche fascisten "België barst!" schreeuwen... zij hadden het totaal verkeerd. België heeft al lang gebarst en sindsdien is ze maar aan het uit te sterven.
Vlaanderen zal haar onhafhankelijkheid mogen nemen, het is ook mijn wens nu, maar het zal zonder Brussel en de franstalige gemeenten van de "Rand" zijn. Over dit moet u wel zeker zijn!
In alle gevallen zou de volgende staatshervorming louter één richting moeten nemen: het splistsen van het land!
Nu! Nu, dat het nog aan de tsjechoslowakische wijze kan plaats hebben, want, nog enkele maanden of jaren wachten en het zal aan de yougoslavische wijze gebeuren.
Misschien had Rogier gelijk toen hij zei dat België franstalig of niet zou zijn.
Geplaatst door: Soltan Griss | 8-12-07 om 16:19
Ik vind niet dat de RTBF-programma bijzonderlijk subjectief was, en zeker niet meer dan de nederlandstalige media in dit land.
Het grootste probleem is dat er al lang geen communicatie, gedachten of ideëen uitwisselingen meer is tussen de vlaamse en franstalige gemeenschappen.
Vertrouwen is er evenmin.
Staatshervorming na staatshervorming hebben wij moeten vaststellen hoe gemakkelijk en regelmatig de vlaamse politici hun woord konden inslikken. Het constant betwisting van de faciliteiten door het nemen van beledigende maatregelen (Peeters omzendbrief, enz.) is er maar een voorbeeld. En dit allemaal onder de mom van wettelijkheid...
Er is uiteraard wat te vertellen over het bestuur in Wallonie, maar dit is en kan geen excuus voor de houding van de vlaamse politici zijn. Trouwens vind ik ook dat het een schande is.
Lang heb ik in de illusie geleefd dat de franstaligen van vlaanderen een toekomst als vlamingen én franstaligen hadden. Het is nu gedaan. Vlaanderen wilt geen frans meer horen.
Hiervoor ben ik er van overtuigd dat de tijd van de compromissen voorbij is. De franstaligen van dit land hebben zich veel te lang laten oplichten.
Toen ik nog in Linkebeek woonde kwamen er regelmatig vlaamsche fascisten "België barst!" schreeuwen... zij hadden het totaal verkeerd. België heeft al lang gebarst en sindsdien is ze maar aan het uit te sterven.
Vlaanderen zal haar onhafhankelijkheid mogen nemen, het is ook mijn wens nu, maar het zal zonder Brussel en de franstalige gemeenten van de "Rand" zijn. Over dit moet u wel zeker zijn!
In alle gevallen zou de volgende staatshervorming louter één richting moeten nemen: het splistsen van het land!
Nu! Nu, dat het nog aan de tsjechoslowakische wijze kan plaats hebben, want, nog enkele maanden of jaren wachten en het zal aan de yougoslavische wijze gebeuren.
Misschien had Rogier gelijk toen hij zei dat België franstalig of niet zou zijn.
Geplaatst door: Soltan Griss | 8-12-07 om 16:20