De federale regering heeft een
oplossing uitgewerkt voor
het probleem dat was gerezen
nadat de Vlaamse regering een
belangenconflict inriep tegen
het relanceplan.
Het belangenconflict kwam er onder impuls van Vlaams minister van Werk Frank Vandenbroucke. Hij vindt het niet kunnen dat in het interprofessioneel akkoord 2009-2010 tussen werkgevers en vakbonden - een akkoord dat door de federale regering moet worden bekrachtigd en daarom een onderdeel is van het relanceplan - flink het mes wordt gezet in de banenplannen en in het bijzonder de banenplannen voor oudere werknemers. Vandenbroucke vreest dat zij als eersten hun job zullen verliezen en daarna nooit meer aan de bak zullen komen.
Over het nut van banenplannen is er altijd al discussie geweest. Een banenplan met kortingen en impulsen voor 50-plussers zal werkgevers misschien wel inspireren om 50-plussers langer in dienst te houden en eventueel aan te werven. Maar dan is het meteen de vraag of dit niet ten koste gaat van andere mogelijke werknemers zoals jongeren, of langdurig werklozen, of vrouwen, of laaggeschoolden, of misschien wel hooggeschoolden, of 40-jarigen. Dat wordt dan opgelost met specifieke banenplannen voor al deze doelgroepen. Met als resultaat dat we meer dan 20 banenplannen hebben die zichzelf opheffen.
Daarom is het voorstel om te snoeien in al die banenplannen en het uitgespaarde geld - circa 500 miljoen euro - te gebruiken voor een verlaging van de fiscale druk op de lonen een zinvol voorstel. Hét Belgisch probleem is dat hier te weinig mensen werken in vergelijking met onze buurlanden. Maar is dat wel echt zo? Neen, natuurlijk niet. Hier wordt net zoveel gewerkt, maar ook voor een stuk in het zwart wegens de fiscale druk op arbeid. Die moet omlaag. Alleen witwerkers betalen belastingen en sociale zekerheidsbijdragen. Wanneer iedereen dat doet, kunnen fiscale druk en bijdragen omlaag.
Frank Vandenbroucke is een intelligente man. Hij weet dit ook. Het betekent dat hij met zijn strijd tegen het snoeien in de banenplannen in feite een andere oorlog probeert te winnen, met name de regionalisering van het tewerkstellingsbeleid. Dat is eerbaar en hij moet het gewoon hardop zeggen. Het is trouwens zo dat Frank Vandenbroucke de verkeerde hefboom heeft uitgekozen om zijn gelijk te halen. Het is namelijk zo dat de Vlaamse regering nu al premies geeft om ouderen langer aan het werk te houden.
Daardoor zullen 50-plussers dit jaar hun werkgever 400 euro per kwartaal minder - we schrijven wel degelijk ‘minder’ - kosten dan in 2008.
Het belangenconflict kwam er onder impuls van Vlaams minister van Werk Frank Vandenbroucke. Hij vindt het niet kunnen dat in het interprofessioneel akkoord 2009-2010 tussen werkgevers en vakbonden - een akkoord dat door de federale regering moet worden bekrachtigd en daarom een onderdeel is van het relanceplan - flink het mes wordt gezet in de banenplannen en in het bijzonder de banenplannen voor oudere werknemers. Vandenbroucke vreest dat zij als eersten hun job zullen verliezen en daarna nooit meer aan de bak zullen komen.
Over het nut van banenplannen is er altijd al discussie geweest. Een banenplan met kortingen en impulsen voor 50-plussers zal werkgevers misschien wel inspireren om 50-plussers langer in dienst te houden en eventueel aan te werven. Maar dan is het meteen de vraag of dit niet ten koste gaat van andere mogelijke werknemers zoals jongeren, of langdurig werklozen, of vrouwen, of laaggeschoolden, of misschien wel hooggeschoolden, of 40-jarigen. Dat wordt dan opgelost met specifieke banenplannen voor al deze doelgroepen. Met als resultaat dat we meer dan 20 banenplannen hebben die zichzelf opheffen.
Daarom is het voorstel om te snoeien in al die banenplannen en het uitgespaarde geld - circa 500 miljoen euro - te gebruiken voor een verlaging van de fiscale druk op de lonen een zinvol voorstel. Hét Belgisch probleem is dat hier te weinig mensen werken in vergelijking met onze buurlanden. Maar is dat wel echt zo? Neen, natuurlijk niet. Hier wordt net zoveel gewerkt, maar ook voor een stuk in het zwart wegens de fiscale druk op arbeid. Die moet omlaag. Alleen witwerkers betalen belastingen en sociale zekerheidsbijdragen. Wanneer iedereen dat doet, kunnen fiscale druk en bijdragen omlaag.
Frank Vandenbroucke is een intelligente man. Hij weet dit ook. Het betekent dat hij met zijn strijd tegen het snoeien in de banenplannen in feite een andere oorlog probeert te winnen, met name de regionalisering van het tewerkstellingsbeleid. Dat is eerbaar en hij moet het gewoon hardop zeggen. Het is trouwens zo dat Frank Vandenbroucke de verkeerde hefboom heeft uitgekozen om zijn gelijk te halen. Het is namelijk zo dat de Vlaamse regering nu al premies geeft om ouderen langer aan het werk te houden.
Daardoor zullen 50-plussers dit jaar hun werkgever 400 euro per kwartaal minder - we schrijven wel degelijk ‘minder’ - kosten dan in 2008.
Reacties