Zijn verdiensten voor de sp.a zijn niet te minimaliseren. Na het Egmont-debacle werden hij en de Vlaamse socialisten met hun klikken en klakken buiten gesmeten uit de Keizerslaan omdat hij niet langer wilde dansen naar de Franstalige pijpen van André Cools. Wat moest er van de Vlaamse Socialisten geworden zonder de steun van grote broer PS? Karel Van Miert ging niet in een hoekje zitten, gooide daarentegen ramen en deuren open voor alle progressieve krachten zonder dat die daarom ook lid moesten worden van de SP. Het leverde hem en zijn partij grote successen op. Bij de sp.a dromen ze vandaag nog altijd van een grote progressieve beweging.
Maar het komt er niet meer uit. Misschien wel omdat ze een figuur zoals Karel Van Miert missen, een man met de kracht van zijn overtuiging. Karel Van Miert heeft altijd een juist gevoel gehad voor wat leeft bij de publieke opinie.
Zijn strijd tegen de kruisraketten staat symbool. Waarom kruisraketten wanneer men al voldoende kernwapens heeft om de wereld honderd keer om zeep te helpen? De kruisraketten kwamen er niet. Zijn verzet, dat kaderde in een Europees verzet, luidde een ommekeer in. De grote mogendheden bouwen hun atoomkracht geleidelijk af. Enkel de schurkenstaten hebben hier geen boodschap aan.
Dat blijft een bedreiging. Karel Van Miert eindigde zijn carrière als Europees commissaris voor het mededingingsbeleid. Hij aarzelde niet om grote multinationals voor de rechter te dagen wanneer die de belangen van de consument met de voeten traden. Bij de socialisten fronsten ze de wenkbrauwen, was Karel Van Miert een liberaal geworden? Een domme vraag. Consumenten - óok de kleine man - zijn altijd het best af met bedrijven die concurreren. Dat drukt de prijs.
Karel Van Miert werd gisteren alom geprezen. Misschien kunnen onze politici hem ook eer betuigen door werk te maken van zijn laatste wens: een grondige staatshervorming om dit land een nieuwe toekomst te geven en van Vlaanderen een topregio te maken die openstaat voor de wereld.

Reacties