Eerste minister Herman Van
Rompuy speelt met de idee om
het dossier van de kernenergie
te koppelen aan de opmaak van
de meerjarenbegroting. Die
begroting van alle overheden
samen schrijft in het rood. Dat
zal zo blijven tot 2015. Dan
zou er opnieuw een evenwicht
moeten zijn.
Om het tekort weg te werken, zijn maatregelen nodig. Zo zou het langer openhouden van de kerncentrales jaarlijks minstens een half miljard euro voor de begroting kunnen opleveren. Het is namelijk zo dat de meeste Belgische kerncentrales zo goed als afgeschreven zijn. Dat maakt ze zeer winstgevend. De regering wil die winst afromen.
Met zijn koppelingsideetje neemt Herman Van Rompuy een voorschot op de principiële politieke beslissing om de kerncentrales langer open te houden. Het was de regering-Verhofstadt die in 2003 besliste om de kerncentrales te sluiten. De centrales Tihange 1 en Doel 1 en 2 moeten tegen 2015 dicht. De vier andere tegen 2025. Al werd er toen wel bij gezegd dat dit slechts kon indien er ondertussen voldoende alternatieven zijn.
Hernieuwbare (groene) energie kan onmogelijk de 54,4 procent elektriciteit opvangen die nu nog wordt opgewekt door kerncentrales. Steenkool en aardgas kunnen dat in principe wel. Maar dat verhoogt de CO2-uitstoot en dan kunnen we de Kyoto-doelstellingen om de verdere opwarming van de aarde te voorkomen, niet halen. Het derde alternatief is invoer van elektriciteit. Dat komt evenwel neer op struisvogelpolitiek. Invoer van elektriciteit betekent immers invoer van kernenergie.
Het probleem is dat de beslissing om de kerncentrales te sluiten een politieke beslissing was, genomen onder druk van Groen! gesteund door sp.a. Die beslissing was op zich eerbaar. Het kernafval is een groot probleem. Die beslissing hield wel in dat men meteen werk zou maken van een meerjarenplan plus de nodige investeringen om te voorzien in voldoende alternatieve vormen van energie. Helaas, zoals dat veelal gaat in België, er was géén opvolging. Met als gevolg dat we nu met de rug tegen de muur staan en er niets anders overblijft dan de kerncentrales langer open te houden.
Dit is slechts een oplossing op korte en middellange termijn. Het is de hoogste tijd dat de verschillende regeringen samen plannen maken over hoe het verder moet op lange termijn en die plannen vervolgens consequent uitvoeren zonder dat ze veranderen bij elke nieuwe politieke samenstelling van de volgende regeringen. Slagen ze daar niet in, dan zal het licht op een gegeven moment gewoon uitgaan.
Om het tekort weg te werken, zijn maatregelen nodig. Zo zou het langer openhouden van de kerncentrales jaarlijks minstens een half miljard euro voor de begroting kunnen opleveren. Het is namelijk zo dat de meeste Belgische kerncentrales zo goed als afgeschreven zijn. Dat maakt ze zeer winstgevend. De regering wil die winst afromen.
Met zijn koppelingsideetje neemt Herman Van Rompuy een voorschot op de principiële politieke beslissing om de kerncentrales langer open te houden. Het was de regering-Verhofstadt die in 2003 besliste om de kerncentrales te sluiten. De centrales Tihange 1 en Doel 1 en 2 moeten tegen 2015 dicht. De vier andere tegen 2025. Al werd er toen wel bij gezegd dat dit slechts kon indien er ondertussen voldoende alternatieven zijn.
Hernieuwbare (groene) energie kan onmogelijk de 54,4 procent elektriciteit opvangen die nu nog wordt opgewekt door kerncentrales. Steenkool en aardgas kunnen dat in principe wel. Maar dat verhoogt de CO2-uitstoot en dan kunnen we de Kyoto-doelstellingen om de verdere opwarming van de aarde te voorkomen, niet halen. Het derde alternatief is invoer van elektriciteit. Dat komt evenwel neer op struisvogelpolitiek. Invoer van elektriciteit betekent immers invoer van kernenergie.
Het probleem is dat de beslissing om de kerncentrales te sluiten een politieke beslissing was, genomen onder druk van Groen! gesteund door sp.a. Die beslissing was op zich eerbaar. Het kernafval is een groot probleem. Die beslissing hield wel in dat men meteen werk zou maken van een meerjarenplan plus de nodige investeringen om te voorzien in voldoende alternatieve vormen van energie. Helaas, zoals dat veelal gaat in België, er was géén opvolging. Met als gevolg dat we nu met de rug tegen de muur staan en er niets anders overblijft dan de kerncentrales langer open te houden.
Dit is slechts een oplossing op korte en middellange termijn. Het is de hoogste tijd dat de verschillende regeringen samen plannen maken over hoe het verder moet op lange termijn en die plannen vervolgens consequent uitvoeren zonder dat ze veranderen bij elke nieuwe politieke samenstelling van de volgende regeringen. Slagen ze daar niet in, dan zal het licht op een gegeven moment gewoon uitgaan.
Reacties