In de parlementaire commissie
Defensie is gisteren
gedebatteerd over de hervormingsplannen
van minister van
Defensie Pieter De Crem. De
volksvertegenwoordigers en senatoren
hadden daarbij vooral
aandacht voor de sociale gevolgen
van dit hervormingsplan.
Het is immers zo dat het leger via afvloeiingen moet afslanken van nu bijna 38.000 militairen naar nog maar 34.000 man tegen 2013. Voorts moeten 6.000 militairen van job veranderen, zij moeten omgeschoold worden. En dan is er nog het gegeven dat circa 5.000 soldaten van standplaats veranderen. “Sommige militairen zullen zich over meer dan 100 kilometer moeten verplaatsen”, werd er geklaagd.
We kunnen ons voorstellen dat het voor de betrokken militairen niet altijd een pretje is. We mogen aannemen dat de legerleiding er alles aan zal doen om de negatieve gevolgen van deze herstructurering tot een minimum te beperken, dat er overgangs- en begeleidingsmaatregelen komen. Dat is gisteren overigens met zoveel woorden ook beloofd door minister De Crem. Maar de sociale gevolgen op zich kunnen géén reden zijn om het herstructureringsplan grondig bij te sturen, laat staan op te bergen en alles bij het oude te laten.
Ons leger is géén sociale instelling. Kleine kazernes her en der en dicht bij huis, dat kan heel interessant zijn voor de betrokken militairen. Dan kunnen ze op tijd thuis zijn om naar ‘Thuis’ te kijken. Maar het individuele comfort van elke militair kan nooit het uitgangspunt zijn. Indien wel, dan moet dat ook gelden voor alle ambtenaren en bij uitbreiding – alle Belgen zijn gelijk nietwaar – voor iedereen die in de privé werkt en zich elke dag honderd en méér kilometers heen en weer moet verplaatsen om te kunnen werken. Overigens, militair worden is een bewuste keuze. Wie voor het leger kiest, weet op voorhand dat hij kan overgeplaatst worden. Daarom ook heeft het leger veel eigen woningen om de militairen te huisvesten.
De overheidsfinanciën staan ondanks de hoge belastingdruk in het rood. Er moet bespaard worden. Ook het leger moet een inspanning doen. Daarom dit herstructureringsplan dat al jaren werd voorbereid door minister De Crem en de legerleiding. Waar we nood aan hebben, is een efficiënt leger met scherp afgetrainde manschappen die over het beste materieel kunnen beschikken om de operaties waarvoor ze worden ingezet in binnen- en buitenland, tot een goed einde te brengen. Minister De Crem moet nu doorzetten en deze herstructurering voor een keer helemaal uitvoeren.
Het is immers zo dat het leger via afvloeiingen moet afslanken van nu bijna 38.000 militairen naar nog maar 34.000 man tegen 2013. Voorts moeten 6.000 militairen van job veranderen, zij moeten omgeschoold worden. En dan is er nog het gegeven dat circa 5.000 soldaten van standplaats veranderen. “Sommige militairen zullen zich over meer dan 100 kilometer moeten verplaatsen”, werd er geklaagd.
We kunnen ons voorstellen dat het voor de betrokken militairen niet altijd een pretje is. We mogen aannemen dat de legerleiding er alles aan zal doen om de negatieve gevolgen van deze herstructurering tot een minimum te beperken, dat er overgangs- en begeleidingsmaatregelen komen. Dat is gisteren overigens met zoveel woorden ook beloofd door minister De Crem. Maar de sociale gevolgen op zich kunnen géén reden zijn om het herstructureringsplan grondig bij te sturen, laat staan op te bergen en alles bij het oude te laten.
Ons leger is géén sociale instelling. Kleine kazernes her en der en dicht bij huis, dat kan heel interessant zijn voor de betrokken militairen. Dan kunnen ze op tijd thuis zijn om naar ‘Thuis’ te kijken. Maar het individuele comfort van elke militair kan nooit het uitgangspunt zijn. Indien wel, dan moet dat ook gelden voor alle ambtenaren en bij uitbreiding – alle Belgen zijn gelijk nietwaar – voor iedereen die in de privé werkt en zich elke dag honderd en méér kilometers heen en weer moet verplaatsen om te kunnen werken. Overigens, militair worden is een bewuste keuze. Wie voor het leger kiest, weet op voorhand dat hij kan overgeplaatst worden. Daarom ook heeft het leger veel eigen woningen om de militairen te huisvesten.
De overheidsfinanciën staan ondanks de hoge belastingdruk in het rood. Er moet bespaard worden. Ook het leger moet een inspanning doen. Daarom dit herstructureringsplan dat al jaren werd voorbereid door minister De Crem en de legerleiding. Waar we nood aan hebben, is een efficiënt leger met scherp afgetrainde manschappen die over het beste materieel kunnen beschikken om de operaties waarvoor ze worden ingezet in binnen- en buitenland, tot een goed einde te brengen. Minister De Crem moet nu doorzetten en deze herstructurering voor een keer helemaal uitvoeren.
Reacties