Het parlement van de Duitse
gemeenschap heeft gisterenavond
een belangenconflict
ingeroepen tegen de Vlaamse
wetsvoorstellen om de kieskring
Brussel-Halle-Vilvoorde
te splitsen. Hierdoor krijgt
premier Herman Van Rompuy
meer tijd om een onderhandelde
oplossing uit te werken.
Die is nodig omdat er overal provinciale kieskringen zijn, behalve in Vlaams-Brabant. Daar zijn nog altijd twee arrondissementele kieskringen: de kieskring Leuven en de kieskring B-H-V. Volgens een Grondwettelijk Hof is dat een discriminatie: ofwel overal provinciale kieskringen, ofwel nergens.
In principe zijn er drie mogelijke oplossingen. De Vlaamse wetsvoorstellen om B-H-V te splitsen worden Vlamingen tegen Franstaligen gestemd in de plenaire vergadering van de Kamer. De Franstaligen zeggen dat ze dat niet zullen pikken, in dat geval valt de regering.
Een terugkeer naar de oude arrondissementele kieskringen. Dat is in het voordeel van de grote partijen. In Vlaanderen is er nog maar één grote partij, de CD&V. Zullen de andere partijen dit aanvaarden? Een onderhandelde oplossing.
Premier Herman Van Rompuy wil zo’n onderhandelde oplossing uitwerken. Maar heeft hij ook enige kans op slagen? We vrezen. Waarom zou hij wel kunnen waar Guy Verhofstadt niet in slaagde? De vraag is des te meer op zijn plaats omdat onmiddellijk na de verkiezingen van juni 2007 alle Vlaamse partijen wetsvoorstellen indienden om de kieskring B-H-V zonder voorwaarden te splitsen.
Herman Van Rompuy persoonlijk schreef en tekende mee het CD&V-wetsvoorstel ter zake. Kunnen de Vlaamse partijen hier nog op terugkomen? Voor succesvolle onderhandelingen is een goede sfeer nodig. Die is er niet. De Franstalige reacties op de Vlaamse beslissing om Nederlandstalige controleurs te sturen naar de Franstalige scholen in Vlaanderen laat niets aan de verbeelding over. In ruil voor de splitsing vragen de Franstaligen de benoeming van de drie Franstalige burgemeesters in de Vlaamse rand en de uitbreiding van Brussel. Daar willen de Vlamingen niet van weten.
Door een belangenconflict in te roepen, heeft de Duitse gemeenschap tijd gekocht voor Herman Van Rompuy. Ook het Brussels parlement wil dat nog eens doen. Daarna is er geen ontsnappen meer aan. Zonder oplossing wordt het moeilijk om in 2011 nog wettelijke verkiezingen voor de Kamer te organiseren. Een land dat zelfs geen verkiezingen kan organiseren, is geen land meer.
Die is nodig omdat er overal provinciale kieskringen zijn, behalve in Vlaams-Brabant. Daar zijn nog altijd twee arrondissementele kieskringen: de kieskring Leuven en de kieskring B-H-V. Volgens een Grondwettelijk Hof is dat een discriminatie: ofwel overal provinciale kieskringen, ofwel nergens.
In principe zijn er drie mogelijke oplossingen. De Vlaamse wetsvoorstellen om B-H-V te splitsen worden Vlamingen tegen Franstaligen gestemd in de plenaire vergadering van de Kamer. De Franstaligen zeggen dat ze dat niet zullen pikken, in dat geval valt de regering.
Een terugkeer naar de oude arrondissementele kieskringen. Dat is in het voordeel van de grote partijen. In Vlaanderen is er nog maar één grote partij, de CD&V. Zullen de andere partijen dit aanvaarden? Een onderhandelde oplossing.
Premier Herman Van Rompuy wil zo’n onderhandelde oplossing uitwerken. Maar heeft hij ook enige kans op slagen? We vrezen. Waarom zou hij wel kunnen waar Guy Verhofstadt niet in slaagde? De vraag is des te meer op zijn plaats omdat onmiddellijk na de verkiezingen van juni 2007 alle Vlaamse partijen wetsvoorstellen indienden om de kieskring B-H-V zonder voorwaarden te splitsen.
Herman Van Rompuy persoonlijk schreef en tekende mee het CD&V-wetsvoorstel ter zake. Kunnen de Vlaamse partijen hier nog op terugkomen? Voor succesvolle onderhandelingen is een goede sfeer nodig. Die is er niet. De Franstalige reacties op de Vlaamse beslissing om Nederlandstalige controleurs te sturen naar de Franstalige scholen in Vlaanderen laat niets aan de verbeelding over. In ruil voor de splitsing vragen de Franstaligen de benoeming van de drie Franstalige burgemeesters in de Vlaamse rand en de uitbreiding van Brussel. Daar willen de Vlamingen niet van weten.
Door een belangenconflict in te roepen, heeft de Duitse gemeenschap tijd gekocht voor Herman Van Rompuy. Ook het Brussels parlement wil dat nog eens doen. Daarna is er geen ontsnappen meer aan. Zonder oplossing wordt het moeilijk om in 2011 nog wettelijke verkiezingen voor de Kamer te organiseren. Een land dat zelfs geen verkiezingen kan organiseren, is geen land meer.
Reacties