Philippe Muyters blijft minister van de Vlaamse regering. Althans voorlopig. Want volgende woensdag wordt er in het Vlaams Parlement gestemd over een motie van wantrouwen jegens de minister. Wie weet welke mails er tegen volgende week nog allemaal uitlekken.
Nu, op dit ogenblik is er geen enkel doorslaggevend argument voor het ontslag van de minister. Moest hij gelogen hebben, dan zou dat wél het geval zijn. Daar ziet het niet naar uit. Het Vlaams parlement en dus ook de oppositie in dat parlement kreeg alle documenten die het vroeg over de afrekening van de begroting 2009. Indien nu twee jaar later zou blijken dat er iets mis is met die documenten, dan is niet alleen minister Muyters toen in de fout gegaan maar ook de oppositie. Omdat ze die documenten toen niet gelezen heeft. Bovendien, de begroting 2009 was niet die van Philippe Muyters (N-VA) maar nog die van Dirk Van Mechelen (Open Vld).
Muyters moest na de regeringswissel in juli 2009 proberen te redden wat er nog te redden viel van die begroting. Ook het taalgebruik in de mail is geen reden om de minister te doen opstappen. Was dat wel het geval, dan had eerder ook minister Ingrid Lieten haar ontslag moeten nemen toen ze haar collega’s in de Vlaamse regering vergeleek met uit teflon en beton opgetrokken gevoelloze karikaturen. En had ook Sven Gatz, de toenmalige fractieleider van Open Vld in het Vlaams Parlement, ontslag moeten nemen toen hij ministerpresident Kris Peeters vergeleek met een aap: “Hoe hoger de aap kruipt, hoe meer men zijn bloot gat ziet.” Overigens, het waren niet Lieten en Muyters die de bewuste mails schreven, wel hun medewerkers.
Dit neemt niet weg dat het taalgebruik in die mails, de manier waarop politici elkaar in het parlement proberen te vernederen en de persoonlijke aanvallen - premier Di Rupo weet daar alles van - een probleem is. Het is immers de perfecte en helaas ook ontluisterende illustratie van de manier waarop partijen en politici met elkaar omgaan.
Zeer zeker, we zijn er ons helemaal van bewust dat partijen tegenover elkaar staan, dat ze verschillende programma’s hebben, dat ze hun visie op de maatschappij proberen door te drukken, dat hun dat gevraagd wordt door hun kiezers. We begrijpen dat ze dat ook duidelijk willen maken voor de publieke opinie, dat ze zich profileren. Maar dat kan ook op een correcte en beschaafde manier gebeuren. Politici moeten ophouden met hun eigen nest te bevuilen. Dat is niet goed voor de politiek en uiteindelijk ook niet goed voor ons.
Nu, op dit ogenblik is er geen enkel doorslaggevend argument voor het ontslag van de minister. Moest hij gelogen hebben, dan zou dat wél het geval zijn. Daar ziet het niet naar uit. Het Vlaams parlement en dus ook de oppositie in dat parlement kreeg alle documenten die het vroeg over de afrekening van de begroting 2009. Indien nu twee jaar later zou blijken dat er iets mis is met die documenten, dan is niet alleen minister Muyters toen in de fout gegaan maar ook de oppositie. Omdat ze die documenten toen niet gelezen heeft. Bovendien, de begroting 2009 was niet die van Philippe Muyters (N-VA) maar nog die van Dirk Van Mechelen (Open Vld).
Muyters moest na de regeringswissel in juli 2009 proberen te redden wat er nog te redden viel van die begroting. Ook het taalgebruik in de mail is geen reden om de minister te doen opstappen. Was dat wel het geval, dan had eerder ook minister Ingrid Lieten haar ontslag moeten nemen toen ze haar collega’s in de Vlaamse regering vergeleek met uit teflon en beton opgetrokken gevoelloze karikaturen. En had ook Sven Gatz, de toenmalige fractieleider van Open Vld in het Vlaams Parlement, ontslag moeten nemen toen hij ministerpresident Kris Peeters vergeleek met een aap: “Hoe hoger de aap kruipt, hoe meer men zijn bloot gat ziet.” Overigens, het waren niet Lieten en Muyters die de bewuste mails schreven, wel hun medewerkers.
Dit neemt niet weg dat het taalgebruik in die mails, de manier waarop politici elkaar in het parlement proberen te vernederen en de persoonlijke aanvallen - premier Di Rupo weet daar alles van - een probleem is. Het is immers de perfecte en helaas ook ontluisterende illustratie van de manier waarop partijen en politici met elkaar omgaan.
Zeer zeker, we zijn er ons helemaal van bewust dat partijen tegenover elkaar staan, dat ze verschillende programma’s hebben, dat ze hun visie op de maatschappij proberen door te drukken, dat hun dat gevraagd wordt door hun kiezers. We begrijpen dat ze dat ook duidelijk willen maken voor de publieke opinie, dat ze zich profileren. Maar dat kan ook op een correcte en beschaafde manier gebeuren. Politici moeten ophouden met hun eigen nest te bevuilen. Dat is niet goed voor de politiek en uiteindelijk ook niet goed voor ons.
Eric Donckier
Reacties