Wanneer het goed is moeten we dat ook schrijven. Regering en sociale partners hebben gisteren hun overleg over de hervormingen inzake pensioenen en werkloosheid afgerond. De regering bleef bij haar standpunten, bij de vakbonden lijkt het gezond verstand terug te keren.
Dat is niets te vroeg. De cijfers die premier Di Rupo gisteren na het sociaal overleg in herinnering bracht, spreken voor zich. In 1960, toen ons SZ-systeem op punt werd gezet, was de pensioenleeftijd 65 jaar en was de levensverwachting 62 jaar voor mannen en 67 jaar voor vrouwen. Vandaag is de levensverwachting 78 jaar voor mannen en 82 jaar voor vrouwen. De wettelijke pensioenleeftijd is nog altijd 65 jaar.
Maar de meesten gaan - soms ook ongewild - vervroegd met pensioen. Nog maar 53,1 procent van de 55- tot 60-jarigen werkt. In onze buurlanden is dat beduidend meer: 60,6 procent in Frankrijk, 70,1 procent in Nederland en 71,5 procent in Duitsland. Duidelijk?
Maar goed dat deze kaap is gerond. Daarmee hebben de federale én de regionale regeringen de handen vrij voor hun budgetcontroles. Na het Planbureau laat nu ook de Nationale Bank weten dat het dit jaar niets wordt met onze economie. Dat heeft voor gevolg dat de verschillende regeringen op zoek moeten naar nog eens voor 2,5 miljard euro aan maatregelen. Dat is veel geld.
En alsof dit nog niet volstaat, heeft de Europese Commissie gisteren laten weten dat het de macroeconomische toestand van ons land grondig gaat analyseren. De Commissie maakt zich met name zorgen om onze tanende export, om ons verlies aan marktaandeel. Ook gouverneur Luc Coene maakte zich daarover ongerust bij de presentatie van het jaarverslag 2011 van de Nationale Bank.
Hoe zou dat komen? U kent het antwoord. De economische crisis. Én onze hoge lonen - brutolonen welteverstaan, onze nettolonen liggen lager dan in de buurlanden - waardoor onze bedrijven te weinig competitief zijn. Dat is mee een gevolg van de automatische indexering van de lonen.
Die loonindexering staat al lang ter discussie. EU-Commissie, OESO en IMF zeggen elk jaar opnieuw dat dit een probleem is voor onze economie en zo ook onze tewerkstelling. Maar de index is een heilige koe. Of het zou nu moeten veranderen, nu onze export, dé bron bij uitstek van onze rijkdom, afkalft. Alexander De Croo heeft de beslissing van de EU-Commissie om onze economie door te lichten meteen aangegrepen om te pleiten voor een aanpassing van onze loonindexering tijdens de budgetcontrole.
Dat is niets te vroeg. De cijfers die premier Di Rupo gisteren na het sociaal overleg in herinnering bracht, spreken voor zich. In 1960, toen ons SZ-systeem op punt werd gezet, was de pensioenleeftijd 65 jaar en was de levensverwachting 62 jaar voor mannen en 67 jaar voor vrouwen. Vandaag is de levensverwachting 78 jaar voor mannen en 82 jaar voor vrouwen. De wettelijke pensioenleeftijd is nog altijd 65 jaar.
Maar de meesten gaan - soms ook ongewild - vervroegd met pensioen. Nog maar 53,1 procent van de 55- tot 60-jarigen werkt. In onze buurlanden is dat beduidend meer: 60,6 procent in Frankrijk, 70,1 procent in Nederland en 71,5 procent in Duitsland. Duidelijk?
Maar goed dat deze kaap is gerond. Daarmee hebben de federale én de regionale regeringen de handen vrij voor hun budgetcontroles. Na het Planbureau laat nu ook de Nationale Bank weten dat het dit jaar niets wordt met onze economie. Dat heeft voor gevolg dat de verschillende regeringen op zoek moeten naar nog eens voor 2,5 miljard euro aan maatregelen. Dat is veel geld.
En alsof dit nog niet volstaat, heeft de Europese Commissie gisteren laten weten dat het de macroeconomische toestand van ons land grondig gaat analyseren. De Commissie maakt zich met name zorgen om onze tanende export, om ons verlies aan marktaandeel. Ook gouverneur Luc Coene maakte zich daarover ongerust bij de presentatie van het jaarverslag 2011 van de Nationale Bank.
Hoe zou dat komen? U kent het antwoord. De economische crisis. Én onze hoge lonen - brutolonen welteverstaan, onze nettolonen liggen lager dan in de buurlanden - waardoor onze bedrijven te weinig competitief zijn. Dat is mee een gevolg van de automatische indexering van de lonen.
Die loonindexering staat al lang ter discussie. EU-Commissie, OESO en IMF zeggen elk jaar opnieuw dat dit een probleem is voor onze economie en zo ook onze tewerkstelling. Maar de index is een heilige koe. Of het zou nu moeten veranderen, nu onze export, dé bron bij uitstek van onze rijkdom, afkalft. Alexander De Croo heeft de beslissing van de EU-Commissie om onze economie door te lichten meteen aangegrepen om te pleiten voor een aanpassing van onze loonindexering tijdens de budgetcontrole.
Eric Donckier
Reacties