Het kan beroepsmisvorming zijn, maar ik vind : je bent wat je leest. Een bezoek aan Barnes & Noble, de gigantische Amerikaanse boekenketen die je in elke New Yorkse wijk vindt, is voor mij dus een openbaring. Want naast de klassieke bestsellers - Harry Potters, strips en kookboeken - vind je hier bijvoorbeeld ook een afdeling ‘bijbels’, ongeveer zo groot als een gemiddelde dorpsbibliotheek.
Met bijbels in alle kleuren, vormen, maten en van elk denkbare obscure religieuze tak. Maar ook voor elke leeftijdscategorie: baby’s eerste bijbel –in babyroze en babyblauw natuurlijk, waarin de passages die toepasselijk zijn voor baby’s alvast zijn aangeduid. Een bijbel voor tienermeisjes: knalroze, zilveren randjes en een ‘bijzondere aanbiddingssectie voor jonge meisjes’, die aanvullende opmerkingen van de auteurs bevat (‘wees altijd trots op jezelf, want God maakt geen rotzooi’).
En verder zijn er bijbelhoezen: vanaf nu past je bijbel bij je humeur en persoonlijkheid. Daarna kom je terecht in een zo mogelijk nog grotere afdeling: ‘self improvement’. Bij mijn weten noemen we dat in Limburg zelfhulpboeken, en ik zie ze nog niet onmiddellijk veranderen in ‘zelfverbetering’. Het is een typisch Amerikaans idee dat alles mogelijk is, als je het maar écht wilt.
De Amerikaanse droom, weet u wel. Al dwalen er alleen vrouwen tussen de veelbelovende titels, zoals ’Verander je gedachten, verander je leven’. Laten we dan eens een kijkje nemen bij ‘current and world affairs’, de actualiteitsafdeling – waar overigens wél mannen rondlopen. Twee onderwerpen zetten de toon. Bij boeken als ‘Beslissen in oorlogstijd’ en ‘De jacht op Bin Laden’ spat de dramatiek van de covers. Van wereldgebeurtenissen buiten Irak en Afghanistan is niet veel te merken, want het tweede onderwerp in deze afdeling speelt zich volledig af op Amerikaanse bodem: de presidentsverkiezingen. Er zijn boeken voor een kandidaat: ‘John McCain, een Amerikaans leven’. Er zijn boeken tegen een kandidaat: ‘De ware McCain, waarom zijn partijgenoten hem niet vertrouwen en waarom u dat ook niet mag doen’.
Toegegeven, ook Belgische politici krijgen soms veel over zich heen. Maar ik kan me toch moeilijk voorstellen dat iemand een boek zou schrijven: ‘Steve Stevaert, vertrouw hem niet’.
En wat vinden we op de bovenste verdieping van Barnes & Noble? Een Starbucks natuurlijk, de alomtegenwoordige Amerikaanse koffieketen.
Waar half New York op een regenachtige dag een – natuurlijk reusachtige - koffie slurpt en in boeken bladert. Die je niet moet kopen, want de Starbucks-in-de-winkel wordt een beetje gebruikt als bibliotheek. Als de koffie op is, leggen veel New Yorkers hun boeken gewoon netjes terug in de rekken van de boekenwinkel. En dat vind ik nu eens een leuke Amerikaanse gewoonte. Zo kan ik in al hun vreemde boeken lezen, zonder er ook maar een dollarcent aan kwijt te zijn.
