Mijn zus is op bezoek en nu we een dikke week de toerist hebben uitgehangen in New York, is één ding duidelijk: ze hebben hier alles graag netjes georganiseerd. Zodra je in het Empire State Building uit de lift stapt, staat er iemand die je duidelijk maakt waar je heen moet.
In de lange rij om kaartjes voor een Broadwayshow te kopen, word je zodra de rij beweegt, aangemaand goed aan te sluiten. Iemand houdt je de hele tijd op de hoogte van hoe lang de rij nog is, en herinnert je eraan dat je niet met bankkaarten kunt betalen. Alles om chaos aan de kassa’s te vermijden. Ook als je de boot naar het Vrijheidsbeeld afstapt, staan er personeelsleden klaar: ‘Goed doorlopen op de loopplank, maar opgepast voor het trapje!’ Het creëert een beetje een kuddegevoel, maar efficiënt is het wel.
En zo vermijden toeristische attracties natuurlijk ook dat ze een proces aangesmeerd krijgen van een onvoorzichtige toerist. In een poging om zich in te dekken tegen eventuele klachten, hangen Amerikanen overal bordjes op. Maar de meeste daarvan werken nu niet onmiddellijk geruststellend.
Zo hangt er in elk restaurant een poster waarop uitgelegd staat hoe je moet reageren als iemand stikt in zijn eten. In de toiletten staat te lezen: ‘Het personeel is verplicht zijn handen te wassen.’ En aan de ingang van de bioscoop stond aangekondigd dat er geen wapens toegelaten waren. De prijs voor het vreemdste bord gaat naar een speelpleintje hier om de hoek: ‘Geen volwassenen toegelaten zonder kinderen’. Ik heb het drie keer opnieuw moeten lezen. Zou dat bij ons niet exact het omgekeerde zijn?
Ondanks al hun voorzichtigheid, zijn ze hier volgens mij toch nog één waarschuwingsbordje vergeten. Zo ongeveer alle New Yorkse appartementen hebben namelijk airconditioning. Een grote metalen bak die geklemd zit tussen de vensterbank en het raam. Als de regen op die bak klettert, maakt dat behoorlijk veel lawaai.
Volgens onze huisbaas bestaat daar een gemakkelijke oplossing voor: we moesten gewoon een speciale mat bovenop die bak bevestigen. Dus schroefden wij het raam los. En deden het open. En zagen de airconditioning – die zo’n twintig kilo weegt - uit ons raam van de eerste verdieping vliegen, recht op het terras van de huisbaas.
Bleek dat die bak onderaan nergens bevestigd was, en alleen werd vastgehouden door het raam. De huisbaas vond het gelukkig niet erg. Hij had namelijk zelf ook al een airco uit het raam gekieperd, en wist ons te vertellen dat dit soort installatie daarom in bepaalde steden zelfs verboden is.
Maar ons even waarschuwen toen hij die mat gaf, daar had hij blijkbaar niet aan gedacht. Dus stel ik voor dat ze hier nog één bordje extra invoeren: ‘opgepast, vallende airco’.
