Kuitenbijter

Afscheid van het vrouwentennis

Afgelopen maandag in de late namiddag is het vrouwentennis opgehouden te bestaan wat mij betreft. Ene Serena Williams zocht een goed plekje uit, voelde eens aan de kuit en ging rustig op het gras liggen. Eindelijk aangespoeld, wel jammer van dat slechte weer.

Afkicken

Gisteren gingen de artikels op de tweede en derde pagina van het sportkatern van deze krant haast uitsluitend over wielrennen. Maar zie, er was ook nog ander nieuws uit de afdeling doping. De Nederlandse volleyballer Joppe Paulides krijgt wellicht een internationale schorsing van twee jaar... terwijl er bij de controle helemaal niks gevonden is.

Leve STVV

Leve STVV! De club heeft het voor mekaar, zoveel is zeker. Getuige daarvan zijn de schitterende plannen voor een al even fantastisch Nieuw Staaien. Ondergrondse parking, commerciële ruimtes, een hotel, businesseats, multifunctionele zalen, 24 loges en naar verluidt zelfs nieuwe kleedkamers... Ja, zoveel moois, daar word ik toch even stil van.

Overkruisingstendinitis

Kirsten Flipkens is opnieuw geblesseerd. Nog maar eens. Begin mei had ze nog een ontsteking aan de onderarm, eind mei was die genezen. Vandaag zijn we een flinke veertien dagen later en het is weer van dat. Flipkens begon dit seizoen met een enkelblessure in de eerste ronde van de Australian Open. Een revalidatie en een paar matchkes later sukkelde ze met ademhalingsproblemen en had ze last van de maag. Ze bleek een bronchitis te hebben en zei niet zo gek lang geleden in een interview met deze krant terloops ook nog dat ze motivatieproblemen had. En als u mij toestaat te vragen ten alle tijde de kalmte te bewaren: daar komt nu dus een recidiverende, radiaire overkruisingstendinitis aan de rechterpols bovenop. En nee, dat verzin ik niet. Nu wil het toeval dat ik werkelijk niks ken van de medische wetenschap, maar geloof me vrij dat een overkruisingstendinitis niet levensbedreigend is. Ook niet in het geval die recidiverend en radiar is. Maar desalniettemin: echt goed is dit allemaal niet. Integendeel.

Krokodillen

Heeft u die foto ook gezien, vrijdag in deze krant? Dat schitterende beeld van vier notabelen van de voetbalbond op de tribune in Finland. Op de eerste rij bondsvoorzitter De Keersmaecker die lacht. En een rijtje hoger Michel Sablon die duidelijk ergens iets gezien heeft aan zijn rechterzijde, daarnaast Antoine Van Hove met de ogen dicht en nog een vierde die onherkenbaar is omdat hij zijn digitaal fototoestel voor zijn gezicht heeft. Heerlijk beeld, toch.

Opslag

Voetballer Marouane Fellaini heeft zijn contract bij Standard éénzijdig verbroken. De Luikse club dreigt daarmee zijn talentvolle middenvelder te verliezen. Let wel: dreigt. Want het valt sterk te betwijfelen dat het tot een definitieve breuk zal komen. Standard zal immers een inspanning willen doen om de 19-jarige middenvelder alsnog op Sclessin te houden. Fellaini geldt immers als een talent. En bovendien: wat zou Fellaini anders zelf gaan doen?

Viert feest!

Zondagmiddag is het feest in Genk. Dan worden de spelers van de plaatselijke eersteklasser Racing op het podium geroepen in het stadscentrum en gevierd. In de marge zijn er optredens van Pat Krimson en van PerronGeluk.

De reden voor het feest is het behalen van de tweede plaats in de Jupiler League.

Eén meter

Het veld van Lokeren is een meter te lang. Eén meter. Roger Lambrecht, de patron van Lokeren, moest er speciaal voor naar Brussel karren. Vijftig kilometer heen. Om dan in de bondsgebouwen voor de licentiecommissie plechtig te gaan beloven dat hij zijn terreinverzorgers aan het werk zal zetten om de doelen elk een half metertje naar voor te schuiven. Of één doel een volledige meter, want dat mag ook. Twee minuten is Lambrecht in de bondsgebouwen geweest, ruim voldoende om zijn licentie mee te krijgen. En dan moest hij nog 50 kilometer terug.

Terzijde

Competitievervalsing. Dat ene woord gebruikte Frank Raes afgelopen zondagavond in Studio 1. In een vraag, dan nog. Het antwoord doet er trouwens niet toe. Geheel in de trend van moderne televisie is de presentator belangrijker dan de gast. Die laatste wordt dan ook vakkundig onderbroken net op het moment dat hij een interessant antwoord dreigt te geven op een niet eens slechte vraag. Maar dat geheel terzijde.

Aldus Johan Cruijf

Goed een maand of acht was ik oud toen ene Johan Cruijff zijn afscheidsmatch speelde. Johan Cruijff: je moet hem niet bezig gezien hebben als voetballer om te weten wie hij is. Maar wat had ik hem graag eens bezig gezien. Genie op studs.