Spelerei

The End!

 Ik werk tegenwoordig (nu ja, sinds anderhalf jaar) voor Het Nieuwsblad. Allen daarheen dus!

En 2010?

Het decennium is voorbij, tijd voor een terugblik op deze tien fantastische gamejaren. Hola, wacht: het decennium is helemaal niet voorbij! Gezien het volgende decennium pas in 2011 begint, hebben we nog een klein jaartje om werkelijk hét game van het decennium te maken. Welk spel dat is? Dat mogen jullie voorstellen. Stuur gewoon een idee in, uit de inzendingen worden tien winnaars getrokken, die een spel naar keuze uit deze lijst mogen ontvangen. Met dank aan uitgever Paradox. Ze hebben trouwens beloofd om alle voorstellen eens goed te bekijken -misschien zit er wel iets interessant in. Inzendingen via deze knop, graag. Op 15 januari sluit ik af.

Ik ga even de spits afbijten: voor mij was Civilization IV een van de spelen van de voorbije jaren. Maar Alpha Centauri -uit het vorige millenium- had ook een speciale aantrekkingskracht. Een planeet koloniseren en inheemse fauna en flora kweken/platbranden, cool. Ik zou die twee combineren met een stevige snuf Age of Wonders II. Dan krijgen we:

-een spel waarin we een planeet kunnen koloniseren met futuristische eenheden

-die eenheden kan je zelf samenstellen naargelang de technologieën die je bezit

-magie is uit den boze, maar kan misschien vervangen worden door extreme vormen van technologie, zoals satellieten die een bommetje droppen, nanomachines die je eenheden komen herstellen of toestellen die zware aardbevingen veroorzaken.

-Graag een intelligente tegenstander die goed gebruik maakte van alle mogelijkheden die het spel biedt: land, zee, lucht,...

Jammer dat ik zelf niet kan programmeren...

Kwissers opgelet

Altijd fijn bij een avondje vrienden: Trivial Pursuit. Jammer genoeg zijn er tegenwoordig zoveel versies van dat spel dat je door de bomen het bos niet zit. De Junior-edities zijn volgens mij voor niemand leuk, ook niet voor juniors. Maar wat ik gisteren speelde, was echt rampzalig: Team Trivial Pursuit.

Geen individuele spelers meer, wel twee teams. Er zijn een twaalftal sets met vragen. Met andere woorden, je kan het spel twaalf keer spelen. Daarna heb je alle vragen gehad. Het mythische verzamelen van kaasjes is ook voorbij. Nu mag je je pion gewoon rondjes laten draaien. De vragen zijn in verschillende thema's verdeeld: geschiedenis van het internet, of Latijn, of filmsterren, of eender wat. Er zijn  verschillende types vragen: meerkeuzevragen, of zoveel mogelijk goede voorbeelden geven, enzovoort. Er zijn zelfs enkele leuke vragen: noem zes Belgische voetbalclubs die Georges Leekens voor 2009 trainde (die vraag is bijna gelijk aan 'noem zes Belgische voetbalclubs').

Maar waar gaat het mis? Ten eerste biedt het spel te weinig. Na twaalf keer spelen alle vragen kennen, dat is gewoon belachelijk. Voor de 35 euro die het je kost betekent dat dat elk spel bijna 2 euro kost. Het is daarnaast ook wreed snel gedaan, maar de ultieme zonde van dit spel is dat het de vrees van elke doorwinterde kwisser waarmaakt: de vragen kloppen niet altijd...

Ja, ik ben iemand die wel eens moeilijk gaat doen tegen een kwismaster. En ja, dat doe ik alleen als ik ervan overtuigd ben dat ik gelijk heb. Maar mag ik de makers even wijzen op een voorbeeld van een slordige fout? Nee? Goed, ik doe het toch. De opdracht is simpel: Volgende oorlogen duurden langer adn vijf jaar. Goed of fout? Over Wereldoorlog I en Wereldoorlog II bestond weinig discussie. En de Koreaanse oorlog, tsja. Er was enkel een staakt het vuren, die oorlog is dus nog niet gedaan. Muggenziften? Tsja, ja en nee. Juist is juist. Bij een goede kwisvraag is er geen discussie. Maar de volgende twee zijn wel compleet fout: de Eerste Golfoorlog duurt volgens deze Pursuit niet langer dan vijf jaar. Fout natuurlijk: die liep van 1980 tot 1988 tussen Iran en Irak. De Iran-Irak oorlog staat er ook tussen... Ja, ik weet het ook wel: met die Eerste Golfoorlog bedoelen ze de States en co die Koeweit bevrijdden en dan netjes het zelf opgeroepen verzet tegen Hoessein lieten afslachten. Maar van een kwisvraag mag je verwachten dat ze correct is. Ik zat gisteren met enkele historici aan tafel. Was dat niet het geval geweest, dan had het behoorlijk wat moeite gekost om uit te leggen dat de vraag compleet fout zit, met heel wat discussies tot gevolg. Kortom: een niet erg mooi zicht. Nee, geef mij maar de lekker klassieke Trivial Pursuit.

Aliens versus Predator

Goed nieuws! Vanaf 19 februari ligt Aliens versus Predator in de winkel. Hopelijk ben ik dan af van de

acerofobie, de agrizoofobie en de balistofobie die ik tijdens de eerste AvP heb opgelopen. Wie deze schatjes van een fobietjes niet kent, hier.

Ik moet nog wel een paar woordjes uit het perbericht opzoeken: "De Survivor Edition is een steelbookversie van het spel met een toegangscode voor 4 exclusieve multiplayerkaarten, die na de introductie kunnen worden gedownload. De Hunter Edition bevat naast de PDLC voor 4 exclusieve multiplayerkaarten een volledig poseerbaar facehuggermodel, een Weyland Yutani-sleevebadge en een lenticulaire 3d-kaart."

Steelbookversie: ah, da's dus echt zo'n stalen boekje.

Lenticulair: iets met 3D

Ik krijg er een beetje onomatofobie van....

Joe de César

Als je een maand thuiszit met een gebroken pols, wordt gamen moeilijk. Met wat moeite past zo'n Xbox-controller in mijn pollen, maar gemakkelijk is het niet.Ik heb mezelf dan maar vermaakt met wat fijne bordspelletjes.

Om te beginnen ben ik naar het verre Voortkapel gereisd. Geen pretje, met het openbaar vervoer naar de kempen. Als je daar een halte te vroeg afstapt, mag je gegarandeerd een half uur stappen om op je bestemming te geraken. Mijn doel was het Spelmagazijn, een fijne winkel met een erg uitgebreide online catalogus. Spelletjes dat ze daar hebben, fantastisch. Mijn doel: Ave Caesar, 20 jaar oud en "wreed plezant", had ik gehoord. En gezien de lieve sint niet meer langskomt, besloot ik zelf mijn eigen mijter op te zetten en me zo'n Romeinse F1-bolide aan te schaffen.

Ave Caesar dus. Is het fijn? Goh ja, best wel. Een bord met twee kanten en racen maar. Heel simpel: je hebt drie kaartjes met cijfertjes, gaat evenveel vakjes vooruit als een kaartje beveelt, legt dat af, schuift op en pakt een nieuw kaartje. Een race duurt drie ronden, en je moet minstens één keer halt houden voor de keizer en dan op een stoere manier "Ave Caesar" roepen. Enfin, met binnen- en buitenbochten en wat plekken waar je de tegenstander kan blokkeren kan je mekaar wat pesten. Best aardig voor even, niet iets om uren na elkaar te spelen. Een zesje.

Ook speelbaar met een gebroken pols: Andromeda (statistiek in de ruimte) en Lost Cities (gokken met ruïnes).

En de winnaar is... alweer Fifa...zucht

't begint zo'n beetje vaste kost te worden: komt daar een Fifa op de markt, dan kan je je enkele weekjes later verwachten aan een nieuwe Pro Evolution Soccer -PES voor de vrienden. Maar is Fifa dan gewoon een plezant opwarmertje voor het echte werk, of is PES gewoon een flauw nakomertje? Wel, euhm, sorry Konami, maar PES is een bijzonder flauw nakomertje.

Elk jaar opnieuw belooft Konami dat de nieuwe PES eindelijk zal vernieuwen, maar dat komt er dus niet van. Nog altijd doen de keepers raar, lopen de spelers in vreemde hoeken, lijken de animaties op een soort robotdans en zijn de scheidsrechters erbarmelijk. De commentaar is al jaren dezelfde, goals scoren is wreed gemakkelijk, en de scores lopen al gauw op tot nogal bizarre cijfers. Een 7-5'je is leuk, maar niet elke match. De Master League is trouwens al jaren precies hetzelfde, enzovoort.

En Fifa dan? Wel, dat gaat vooruit. Niet met gigantische sprongen, maar je voelt dat eraan wordt gesleuteld. De bal gaat iets vlotter rond, de keepers zijn iets beter, enzovoort. Maar toch mag ook EA nog best wat werken: schieten vanop afstand is te moeilijk, de controls zijn nogal vingerbrekerig, de scheidsrechters zijn altijd tegen mij (echt! Ik zweer het!) en de verdediging van de tegenstand raakt veel te makkelijk de bal kwijt. En oh ja: vermijd de pc-versie. Die is niet alleen lelijk, ze speelt ook veel minder vlot dan de Xbox- en PS3-broertjes. Straf.

Enfin, conclusie: Fifa kan beter, PES moet beter.

Wat ik mis aan Operation Flashpoint: Dragon Rising

Het zijn goede dagen voor de fans van Operation Flashpoint. Of niet? OF was een spel voor de echte, echte doorzetter. Een schietspel? Dat zou het spel oneer aandoen. Noem het een tactische simulatie. Eén kogel kon je doden, en geloof me, dat gebeurde vaak. Sommige missies heb ik tientallen keren moeten herhalen omdat ik er maar niet slaagde te overleven. En toch... het loonde. Al die opgevangen stukjes lood nam je voor lief. De kick was fantastisch, elke keer opnieuw. Voor mij was OF een van de beste games ooit. Ik heb het trouwens uitgespeeld, wat ik een hele prestatie vind, want die voorlaatste missie was niet minder dan heroïsch.

De opvolging dan. Tsja. Door wat geruzie over de naam kwam er een officieuze opvolger: Armed Assault. Dezelfde makers, maar de charme en meeslependheid was voor mij weg. Enkele maanden geleden kwamer dan Arma II. Ik heb het nog niet geprobeerd, maar installeer het volgende week. Eerst de nieuwe OF uitspelen.

Ik heb over OF:DR een kleine recensie geschreven voor de krant. Ik heb het deze ochtend nog enkele uren gespeeld. Meer ging niet, want het spel was zo spannend dat mijn hart op het punt stond het te begeven. Maar het bevestigde wel mijn stelling: OF:DR is vooral een actiespel vermomd als een oorlogssimulator. Je loopt van gevecht naar gevecht. In de oorspronkelijke OF probeerde je niét zoveel mogelijk vijanden te doden. Nee, je probeerde te overleven. Die unieke sfeer is weg. Is OF:DR daarom een slecht spel? Nee, verre van, integendeel. Maar het is niet meer hetzelfde. Je gaat niet meer uren zwoegen om je mannen toch maar zo goed mogelijk te positioneren voor die allesbeslissende aanval. Met een simpele 'follow me' kom je 90% van het spel toe. Correctie: eigenlijk kom je daar het hele spel mee toe. Erg diepgaand is het dus allemaal niet, maar leuk wel.

Op naar ArmA II...

En oh ja, om me voor te bereiden heb ik OF nog eens onder het stof gehaald. Geraak ik toch wel niet voorbij de missie die OF-veteranen wel zullen kennen onder de naam "alleen in het bos"...

Het mooie aan online kopen

Ik denk dat ik al eens geschreven heb over het feit dat ik zo vaak mogelijk collectors editions koop. Lekker mooie doosjes, vol met extraatjes waarmee je eigenlijk niets doet. En die doosjes hebben dan nog zo'n rare vormen dat ze niet eens in je kast passen. Het leidt tot heel wat dubbele aankopen: ik heb Civilization I, II, III en IV, maar heb toch maar een doos gekocht met allemaal. Waarom? Omdat er een kaartspelletje bijzat. Een flutkaartspel. Een boekje ook. Interessant. En een dvd met "the making of". Nog niet bekeken.

Om maar te zeggen: het kon me wel bekoren, zo'n doosjes. Maar ik ben van mening veranderd. Even rondsurfen op Steam of Gamersgate, en man, wat een weelde. Spelletjes zijn er niet alleen goedkoper, het is gewoon veel gemakkelijker. Geen gedoe meer patches, dat gaat allemaal vanzelf. Nooit meer boekjes bijhouden voor de codes, want die staan in je account. En dus heb ik het totale pakket van Rome: Total War nog maar eens gekocht voor 14,99 euro op Steam. Heb ik het ineens voorgoed. Fantastisch! Op Gamersgate dingetjes gekocht, het totale pakket van X-Com. Enkele euro's. Great. En vooral: je raakt het niet kwijt. Je kan het immers gewoon opnieuw downloaden. Praktisch.

Nu is mijn oog gevallen op Medieval II: Total War. Het kost 9,99 euro en de uitbreiding Kingdoms zit erbij. Geen geld, zelfs al heb ik het spel én de uitbreiding al. Verleiding... Het zou helemaal super zijn mocht je spelletjes die je vroeger fysiek gekocht hebt ook online kan activeren en vanaf dan kan downloaden, zoals bijvoorbeeld Half-Life 2 of Empire: Total War. Dan moest ik Medieval II zelfs niet opnieuw kopen.

Toch een goede tip: de prijzen op al die sites variëren nogal. Medieval II (+Kingdoms) kost 29,99 euro op Steam. Dat is drie keer zoveel als op Gamersgate. En Armed Assault is veel goedkoper op de site van de ontwikkelaarsgroep waar Bohemia Interactive bijhoort. En er zijn altijd wel speciale acties. Spelletjes van Sega zijn momenteel te koop met 50% korting op Gamersgate.

Ik heb de lieftallige medewerkers van Gamersgate ook nog even gemaild: ze zijn niet van plan failliet te gaan. Kopen maar!

Ps: ik geef het toe. Ik heb al drie fysieke exemplaren van Civ IV én uitbreidingen. Maar nu heb ik het ook digitaal. Gewoon, omdat niet elke computer een dvd-drive heeft.

Catan

Goed nieuws voor de Catan-fanaten: op 9-9-09 brengt 999 Games (heb je'm?) een nieuwe uit: De Kolonisten van de Lage Landen. Het zou een "heel herkenbare instapversie" worden. Ik ben curieus!

Arme dikke depressieve vrouwen

"Volwassen spelers van computerspellen lijden aan zwaardere depressies en wegen meer dan niet-spelers, blijkt uit een studie van de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) en twee Amerikaanse universiteiten, Emory en Andrews. De vorsers onderzochten het gedrag van 562 volwassenen tussen 19 en 90 jaar. "Volwassen gamers vertonen ook tekenen van een minder grote interesse in de buitenwereld. Dit ligt in dezelfde lijn als de onderzoeken op adolescenten waarin spellen spelen in verband gebracht wordt met een zittend leven, overgewicht en mentale problemen", analyseert Dr James Weaver."

Wie dit gelooft: van mijn erf. Na jarenlang onderzoek kunnen de mannetjes die bang zijn van computerspelletjes nog steeds niet bewijzen dat computergames gewelddadig zijn. Over naar de volgende tactiek: ze maken mensen depressief! Oh wacht, dat staat er eigenlijk niet. "Vrouwen die spellen spelen vertoonden ernstigere tekenen van depressie en verkeerden in minder goede gezondheid dan vrouwen die niet spelen." In de media wordt dit: vrouwen worden depressief en ongezond omdat ze spelen. Arme vrouwen...

Toch nog enkele leuke, Engelstalige reacties copypasten:

Quickly, lets use bullshit (the BMI) to sell more bullshit (That gamers are more unhealthy then other people). There's no way this can fail! Or be seen though!

The fault is of the chairs. Let's ban chairs! So noone can sit, so noone can be sedentary!

Wow! Computer-friendly people use the Internet socially more often..