De socialistische 'cyberkandidate' Ségolène Royal opent een 'kantoor' in de virtuele ínternetwereld van Second Life. De rechtse Nicolas Sarkozy irriteert e-mailgebruikers met 'Sarkospam'. Nationalist Jean-Marie Le Pen heeft een plek gevonden waar hij niet geboycot wordt: zijn eigen website.
Frankrijk loopt de aanvankelijke achterstand op internet in rap tempo in. Het land dat 25 jaar geleden minitel uitvond, een eenvoudig soort internet, is nu een Europese koploper in snelle breedbandaansluitingen.
De groeiende invloed van internet is merkbaar in de campagne voor de presidentsverkiezing in april. Een simpele website volstaat niet langer voor de kandidaten. Ze zijn te zien in filmpjes, houden weblogs bij of werven via internet voor tien euro, partijleden. De grootste partijen zagen hun aanhang al met tienduizenden leden groeien.
Kandidaten proberen op originele wijze gebruik te maken van het net. Zo kocht de rechtse partij UMP van Sarkozy begin vorig jaar bij Google enkele links. Websurfers die de zoekterm CPE invoerden - de afkorting van het omstreden arbeidscontract voor jongeren - zagen ineens een betaalde link naar de UMP-website. Ook bij het zoeken naar enkele vooraanstaande socialisten, verscheen een UMP-link. Inmiddels is de partij daar op last van de raad die toezicht houdt op internet, mee gestopt.
Het rondzenden van ongewilde wervende e-mails (spam), waarvan de UMP er naar verluidt twee miljoen verstuurde, leidde tot de nodige ophef. Tegen deze zogenoemde 'Sarkospam' is inmiddels aangifte gedaan.
Sarkozy's voornaamste concurrent, mevrouw Royal, opende vorige week een 'kantoor' in de virtuele internetwereld van Second Life. Zij volgde daarmee het voorbeeld van het nationalistische Front National van Jean-Marie Le Pen.
Royal profileert zich als kandidate van de internetgeneratie. Haar 'participatieve forum' Désirs d'avenir (Verlangen naar de toekomst) biedt iedereen de mogelijkheid mee te denken over een beter Frankrijk. De site heeft twee miljoen bezoekers, die meer dan 100.000 berichten achterlieten. Bovendien zijn er vele andere sites die haar ondersteunen. Die staan bekend als de Ségosphère.
Mede op basis van de reacties wil Royal tot een toekomstvisie komen, die ze in een boek zal presenteren. Of dat boek er nog komt, is de vraag: het had volgens de planning eind vorig jaar al in de schappen moeten liggen.
De website geeft haar het imago van een moderne politica, die de
tijdgeest heeft begrepen. Bovendien biedt de site haar de mogelijkheid
zwakheden te camoufleren: ze is zelf misschien geen expert in de
economie, maar dat maakt niet uit: ze heeft immers het Franse volk als
'expert', zegt ze in interviews.
Ondanks de sterke groei van de invloed van internet, blijven 'oude
media' als televisie, krant en radio nog belangrijker. Dat concludeert
de politicoloog Thierry Vedel, specialist in de relatie tussen internet
en politiek. Opmerkelijk is dat de in Nederland zo invloedrijke
stemwijzers in Frankrijk nog geen wortel hebben geschoten.
De invloed van internet is tot nog toe vooral destructief: anoniem geplaatste filmpjes of verzonden nep e-mails kunnen kandidaten schade berokkenen. Zo had een onheilspellend filmpje over Sarkozy als fascistoïde ordehandhaver groot succes op het net. De Franse media raakten ook plotseling in de ban het onroerendgoedbezit van Royal, waarvoor zij volgens een e-mailbericht een speciaal bedrijf had opgericht om de belasting te ontduiken. Dat bleek onzin.
Zie ook: www.parijsblog.nl
(GPD)
Reacties