Webredactie

Trouwers houden van Snoop Dogg en Pink

Pink en Snoop Dogg zetten koppeltjes aan het trouwen. Dat stelt althans Base vast. Ze registreerden deze zomer via hun grote SMS-festivalschermen 284 huwelijksaanzoeken.

Bij de optredens van Pink en Snoop Dogg tijdens de Lokerse Feesten liepen de meeste aanvragen binnen. Of de romantische zielen mét mobiele telefoon ook een positief antwoord kregen, is niet geweten.

Sms'jes tellen
Maar de mobiele telefonie-operator hield wel het aantal sms'jes bij. Deze zomer stond het promoteam op het Cactus Festival, Les Ardentes, Suikerrock, de Lokerse Feesten en op het Sint-Baafsplein tijdens de Gentse Feesten. De computers verwerkten 31.986 tekstberichten.

Het systeem is kinderlijk eenvoudig. De toeschouwers sturen een sms naar een speciaal nummer en dat berichtje wordt op een lichtkrant gepubliceerd. Iedereen kan de boodschap dus zien.

Huwelijksaanzoek
Tussen de grappen en de 'gezocht'-berichtjes door, passeren op het scherm dus ook huwelijksaanzoeken. Op acht en elf augustus rolden telkens 18 huwelijksaanzoeken over het scherm. Dat was op de Lokerse Feesten. Op het podium stond toen Pink en Snoop Dogg.

De tweede en derde plaats gaan dit jaar naar Gent: 23 en 22 juli. Tijdens Milk Inc. verwerkte Base 16 aanzoeken, Benny Neyman was goed voor 15 romantische berichten.

Record
Het is al het derde jaar op rij dat de operator uitpakt met de actie. Maar het recordaantal huwelijksaanzoeken uit 2005 werd niet gebroken. Op 31 juli 2005 werden op Suikerrock 26 trouwaanzoeken de wijde wereld ingestuurd. Op de affiche stond toen Natalia, Clouseau en UB40.

Het minst trouwlustige publiek bevindt zich op het Cactus Festival in Brugge. Op 8 juli werd daar slechts één huwelijksaanzoek genoteerd.

Antwerps koppel blogt over prille liefde en trouw

Bram Van der Hallen (23) uit Kalmthout en Sarah Waegemans (21) uit Bornem zijn smoorverliefd op elkaar en heel Vlaanderen mag meegenieten. Bram en Sarah hebben op internet een weblog waarin ze hun liefdesleven in video's vastleggen.

Het idee voor het weblog groeide tijdens hun reis naar Luxor (Egypte). "De eerste dag, candid camera met de room service, opdringerige agenten, grappige stoten, honden die grommen als dinosaurussen... niets werd geschuwd", legt Sarah uit. Nu willen ze met hun blog hun liefdesleven van prille liefde tot hun trouwdag vastleggen.

"Het is de bedoeling dat we laten zien hoe we zijn en wat we meemaken", gaat Sarah verder. Maar er zijn grenzen: het seksleven van het koppel staat niet op de site.

Sarah, studente communicatiemanagement, blogde voordien al. Bram werkt dan weer mee aan een communitysite over Antwerpen. Ze weten ook hoe ze de media moeten bespelen. Deze laatste vakantieweek werd hun blog op diverse radiostations en in verscheidene kranten besproken.

De twee zijn al drie jaar met elkaar en zien het helemaal zitten. Ze dromen hardop over trouwen, maar wanneer die hoogdag komt, is nog niet duidelijk.

Driekleur duikt op MySpace op

Politiek op MySpace. Het online vriendennetwerk dat vooral populair is bij muzikanten, dj's en muziekfreaks, kleurt zwart-geel-rood. Dat staat in schril contrast met de opinie van de lezers van deze nieuwssite. Brusselaar Joshua heeft de Belgische MySpace-gemeenschap opgeroepen om de Belgische driekleur uit te hangen als tegengewicht voor de separatistische neigingen van enkele Vlamingen.

Tientallen Belgen hebben zijn voorbeeld gevolg en hebben hun avatar - de foto die hun profiel vertegenwoordigt - vervangen door een Belgische vlag of iets dat met België te maken heeft. Een beeld uit de oude doos van de Rode Duivels, bijvoorbeeld.

Tussen de deelnemers zitten ook een paar bekende namen, zoals Cosy Mozzy of Pierre. Hoewel het initiatief uitkomt van Franstalige Brusselaars, vindt het ook ingang in Vlaanderen.

Rel rond blokkeren Firefox-gebruikers

De webbladeraar Firefox is gegroeid uit de buik van de internetgemeenschap. In tegenstelling tot bijvoorbeeld een Opera of Internet Explorer kan het ook rekenen op een fervente aanhang. Voor hen is Firefox méér dan een softwareprogramma, het is de beste browser op aarde. Wie Firefox in vraag stelt, krijgt dan ook af te rekenen met boze mailtjes en forse tegenargumenten.

Dat weet intussen ook Danny Carlton, een Amerikaanse websiteontwerper die zich tegen Firefox heeft gekant. Firefoxgebruikers kunnen zijn website niet zien. Ze worden naar een andere pagina geleid: WhyFirefoxIsBlocked.com. Op die webpagina legt hij uit waarom hij de Firefoxgebruikers uitsluit: omdat Firefox de uitbreiding Ad Block Plus toelaat.

Geen advertenties
Ad Block Plus laat Firefoxgebruikers toe om advertenties op websites niet weer te geven. Ze worden dus niet lastig gevallen door pop-ups, schreeuwerige splashadvertenties of de klassieke banners. Ad Block Plus is broodroof, zegt Carlton, want de website-eigenaars proberen te overleven op advertenties. Door die uit te schakelen, verdienen ze minder en kunnen ze minder investeren in hun webstek.

Maar de beslissing van Carlton om dan maar alle Firefoxsurfers uit te sluiten, is op verzet gestoten. De Firefoxgemeenschap voelt zich niet begrepen. Ten eerste vormt het aantal Ad Block Plus-gebruikers een minderheid. Toch moet de meerderheid boeten voor hun gedrag. Bovendien beperkt Carlton met zijn houding de vrijheid van de internetgebruiker. Als die nu eenmaal bepaalde onderdelen van webpagina's niet wil zien, is dat toch zijn volkomen recht, neen? En, drie: Carlton geeft zelf aan dat Ad Block-surfers weinig uitgeven op internet. Waar maakt hij zich dan druk om? Afsluitend: ook bij andere browsers is het mogelijk om advertenties uit te schakelen.

Terroristen
Carlton gaf al aan dat hij niet gezegd heeft dat alle Firefox-gebruikers dieven zijn. Hij benadrukt dat hij enkel de Ad Block-gebruikers viseert en geeft de anderen de raad om een extra uitbreiding te installeren zodanig dat ze er wel heen kunnen surfen (en de advertenties zien). De rel tussen Carlton en de Firefoxgemeenschap loopt echter uit de hand. Hij bericht over aanvallen op zijn server, hackpogingen en dreigtelefoontjes. Sommigen halen de grote middelen uit de kast om Carlton een lesje te leren. "Het zijn terroristen", zegt hij.

Maar hij gaat zijn website niet wijzigen. "Ik ben nog altijd vrij om te doen wat ik wil met mijn eigen website", benadrukt hij. "Dus ook mensen uitsluiten omdat ze met de verkeerde browser surfen."

Censuur in Wikipedia

Wetenschappers stellen de betrouwbaarheid van de online encyclopedie Wikipedia regelmatig in vraag. De populaire webstek teert op de goodwill van tienduizenden surfers. Zij werken artikels bij, brengen verbeteringen aan, voegen nieuwe ontwikkelingen toe en verwijderen onwaarheden.

Die openheid is net de kracht van Wikipedia. De online encyclopedie gaat er immers van uit dat wij allen samen méér weten dan één persoon die met zijn kennis en met onderzoek een artikel schrijft voor een klassieke encylopedie.

Wikipedia rekent ook op vrijwillige moderatoren om trollen voor te zijn of althans te zorgen dat ze geen al te grote schade kunnen aanrichten.

Maar die openheid is ook de zwakte van Wikipedia, want iedereen kan aan de encyclopedie meewerken, ook personen die andere bedoelingen hebben dan kennis zo objectief mogelijk met iedereen te delen.

Wikiscanner
Dat Wikipedia door PR-mensen wordt gescreend is geen geheim. En af en toe kwam wel een incident aan de oppervlakte waarbij een bedrijf of bekend persoon het artikel over zichzelf positief bijwerkte.

Maar dankzij Wikiscanner van Griffith Virgil is er een hele reeks verdachte verbeteringen ontsluierd. The Independent somt er een paar op:

• Exxon Mobil die de Exxon Valdez-artikel bijwerkt
• De Amerikaanse republikeinen maken van de Irak-invasie een 'bevrijding'
• CIA wijzigt een artikel over de slachtoffers van de Irak-oorlog
• Dow Chemical minimaliseert het Bophal-drama
• Amnesty International wil niet anti-Amerikaans genoemd worden
• Nestle verwijdert kritiek

Met Wikiscanner voer je een naam in van een bedrijf en krijg je een overzicht van verdachte IP-adressen. Die unieke adressen kan je terugbrengen tot bedrijven of personen en op die manier kom je te weten wie welk artikel gewijzigd heeft. Ga daarop naar Wikipedia en je komt te weten wat er precies gewijzigd is, want Wikipedia houdt dat allemaal bij.

Een interessante tool voor wie houdt van wat graven. Bij Concentra, het bedrijf waarvan deze krant deel uitmaakt, zijn er ook enkelingen die zich met Wikipedia bezighouden, maar niets om je zorgen over te maken ;) Lijsten zijn er intussen voldoende, maar Wired verzamelt ook jouw inzendingen.

Kijk niet zo naar me!

Via Digg

Google met zwarte achtergrond

De webpagina Google is energieverslindend. Althans, als je naar de zoekrobot surft met een klassieke beeldbuis. De witruimtes op de pagina - en dat zijn er heel wat - jagen het elektriciteitsverbruik de hoogte in. Was alles zwart, dan zou de pagina Google milieuvriendelijk zijn, want minder energie verbruikend.

Op het internet vind je daarom zwarte pagina's met het Google zoekvak.

Beeldschermen slorpen heel wat energie op. Het energieverbruik van een LCD-scherm is bij elke kleur hetzelfde, maar bij een lomp CRT-scherm is dat niet zo. Een helwit beeld eist meer energie dan een zwart scherm. Hoeveel meer, hangt van het beeldschermtype. Op een weblog over energie-efficiëntie wordt zelfs een verschil van 45% opgemeten tussen een zwart en een wit scherm. Elders is sprake van 20%.

Het Australische initiatief Blackle is een uitloper van die vaststelling. De maker van de zwarte Google-website Toby Heap ging overstag na het lezen van een weblogpost. Daarin stond dat indien iedereen een zwarte versie van Google zou gebruiken, 750 megawatt elektriciteit bespaard zou worden.

Maar aan 'zwart gaan' is een nadeel verbonden: de leesbaarheid. Letters worden veel makkelijker gelezen op een witte achtergrond, dan op een zwarte achtergrond.

Daarnaast kan ook al heel wat stroom (en geld) bespaard worden door de instellingen van de helderheid van het beeldscherm aan te passen (zowel bij een klassiek beeldscherm als bij de LCD-schermen). Ook schermen uitzetten, in plaats van in stand-by te laten, is een belangrijk besparingsmiddel.

Bloggen met de Farcast

Op de redactie werken we regelmatig met Farcasttoestellen. Op die toestellen staat een mobiele versie van Windows. En dat werkt perfect samen met Typepad. Zoals je hier ziet.

Dit is eigenjk een testbericht, maar niet verklappen.

Ron Paul, ster op internet

Ken jij Ron Paul? Neen? Nochtans is hij op het internet een echte wereldster. Hij zou zelfs populairder zijn dan Hillary Clinton of Barack Obama!

Paul is kandidaat president in de Verenigde Staten. De 71-jarige politicus doet een gooi naar het Witte Huis en kan daarbij rekenen op de steun van de internetgemeenschap. In 1988 wilde de Texaan al eens in Washington DC wonen, maar dat mislukte. Ook ditmaal scoort hij niet bijster goed in de opiniepeilingen, maar op het internet is hij wel een ster. Zelfs in België zijn er internauten die hem als Amerikaanse president willen.

Zijn YouTube-kanaal is al ruim drie miljoen keer bekeken. In zijn filmpjes legt hij uit waarom de Verenigde Staten nood hebben aan de frisse wind van Paul. Hij is tegen belastingen, weigert het pensioen waarop hij recht heeft en strijdt voor de Grondwet. Paul is een onvervalste Republikein. Hij verzet zich ook tegen de oorlog in Irak, waardoor hij uit meerdere watertjes kan vissen.

Hij oogst niet enkel succes op YouTube. Ook op Digg en Reddit gooit hij hoge ogen. Volgens Webwereld was de Republikeinse presidentskandidaat populairder dan Paris Hilton.

Howard Dean
Paul kan duidelijk rekenen op een schare trouwe fans die elk doods moment in hun leven gebruiken om hun favoriet op het internet te pushen. Hier en daar komt Paul daarbij in aanvaring met websitevoorschriften of vervalsen de acties van de aanhangers de uitslag van diverse - sowieso niet wetenschappelijke - webpolls. Ook overstelpen ze redacties met e-mails over hun Paul.

Het succes van Paul op het internet is niets nieuws. Bij de vorige presidentsverkiezingen hadden de Democraten een webpopulaire kandidaat: Howard Dean.

Het online magazine Wired legt de woordvoerder van Paul uit hoe de presidentskandidaat omgaat met het succes op internet: "Indien wij 20.000 gepassioneerde supporters hebben die voor Paul stemmen in een online poll, en Rudy Giuliani kan er maar 1.000 warm maken, dan gaan we ons hiervoor niet verontschuldigen".

Google spot Dart Vader

Google Maps biedt al een tijdje nauwkeurige foto's van straten aan. Fans van Street View, zo heet de dienst, bekijken alle foto's en stippen de vreemdste aan. Op het internet vind je lijsten met bizarre, grappige en beangstigende Street View-foto's. Onder andere Wired houdt een lijst bij, net als Streetviewer en Street View Gallery.

Enkele voorbeelden van bevreemdende Street View-foto's.

Love is in the air in Orlando

Darth Vader duikt op in Hollywood

Iemand houdt niet van George W. Bush

Peuter peutert in de neus